NOAD’32 JO11-1

RKDVC JO11-4 – NOAD’32 JO11-1: 7–1 – 02.1.2017
Afgelopen zaterdag moesten we aantreden bij en tegen RKDVC. RKDVC bezet de vierde plaats in onze competitie en presteren heel variërend. Dat gecombineerd met onze goede vertoning van vorige week, zouden we wel eens een puntje kunnen pakken vandaag.
Nadat ze goed warm gelopen hadden (was wel nodig, want het was maar net boven nul), begonnen we goed aan de wedstrijd. Ze “klapten er vol op”. Dan denk je, zo, dat kan leuk worden vandaag. We kregen gelijk al een beste kans, maar helaas die ging naast.
Even later ging Luca goed door, gaf een prima voorzet en daar stond Thomas die hem netjes binnenschoot.  Zo die zit: 0-1 voorkomen, dat is niet verkeerd.
Wat er daarna gebeurde, konden wij als leiders niet begrijpen. Sommigen lieten hun mannetje gewoon lopen. De verdediging was erg afwachtend met ingrijpen. Het kleinste mannetjes van het veld kond op die manier het verschil maken door 3 doelpunten te maken.
Nu moet ik wel zeggen dat die ene niet zomaar een voetballertje was. Hij was veruit de beste van het veld. Maar dat wil nog niet zeggen dat je zo’n speler niet mag aanpakken. We gingen uiteindelijk rusten met een 4-1 achterstand. Rusten? Dat was het eigenlijk niet. Twee minuutjes, draaien en weer verder.
De tweede helft begon zoals we de eerste eindigde. Het was allemaal wat slap. De tegenstander kreeg veel te veel ruimte. Dat het uiteindelijk maar 7-1 is geworden, is een raadsel. Het hadden zomaar dubbele cijfers kunnen worden. De laatste 5 minuten daarentegen waren weer goed. Dan wordt er wel weer gestreden om iedere bal. Dat is iets waar we het toch van moeten hebben.
Jongens, dit was onze grootste nederlaag die we geleden hebben. Het is niet anders.
Volgende week spelen we tegen ZIGO. ZIGO heeft 2 puntjes meer dan wij. Wat gebeurt er als we daar van winnen? Dan eindigen we niet als laatste in de competitie!
Ik hoop daarom dat jullie deze week weer allemaal komen trainen en er zaterdag allemaal zijn en allemaal een wil hebben om te winnen! Afgesproken?
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer,  Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs Thomas Becks, Seth Versteeg, Luca Rosenbrand, George Maqdesie. Leiders:  JP Arendse en Jetse van Tilborg
Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO11-1 – NEVELO JO11-2: 1–1 – 25.11.2017
“Gevochten als leeuwen”
Op vrijdagavond kreeg ik al een berichtje binnen dat George niet mee zou doen. Als je weet dat je weggaat, meld dan wel eerder af. Op zaterdagmorgen kwam er afmelding van Luca. Hij voelde zich niet goed. Later begreep ik dat hij wel wilde, maar dat het gewoon niet kon. Als leider vond ik dit best jammer. Nevelo uit Oisterwijk is net als wij, geen hoogvlieger in deze klasse. En als we dan compleet zijn, zouden we punten kunnen pakken. Daar kreeg ik nu wel een beetje een hard hoofd in.
Om acht uur telden we gelukkig toch nog 7 spelers. De scheidsrechter was deze morgen meneer Stijbis. De wedstrijd begon nadat we een minuut stilte gehouden, omdat ons (oudste?) lid Gijs van Tilborg –  de schoenmaker –  was overleden. De wedstrijd begon en Nevelo nam gelijk het initiatief. Ze kregen best veel kansen, maar ze werden niet benut, of Ian deed waar hij voor in het doel staat: ballen pakken! Langzaamaan kwamen beter in ons spel. Opvallend was dat Jeroen goed op dreef was, ondanks dat hij laat op bed lag. Ook de verdediging kreeg meer grip op hun directe tegenstander. Carlo, Sjors en Luuk verdedigden soms echt als leeuwen.
Seth en Thomas kwamen minder aan de bal, simpelweg omdat we veel moesten verdedigen. Toch was het Thomas die met een prima schot de 1-0 maakte. De keeper had echt geen reactie op zijn schot.
In de rust had ik als leider weinig te zeggen. Ga zo door jongens, blijf er voor gaan, dan is alles mogelijk vandaag. Helaas moesten we al snel een tegendoelpunt incasseren. De verdediging had één speler over het hoofd gezien. Deze kon vrij op Ian af gaan en scoorde de 1-1. Ontzettend jammer, zo snel al. Je weet dan dat het moeilijk gaat worden.
De tegenstander had maar liefst 4 wissels. De tweede helft kon je dat goed merken. Onze jongens werden moe en moesten alles geven om de stand gelijk te houden. Maar ze deden het !!!
Ze hielden het vol tot het laatste fluitsignaal. We hebben een punt gewonnen jongens, en daar hebben jullie echt als leeuwen voor gevochten!
Wie speelden mee: Ian Brans, Sjors Kuijer,  Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs Thomas Becks, Seth Versteeg. Afgemeld: Luca Rosenbrand, George Maqdesie en JP Arendse (leider). Leider:  Jetse van Tilborg.
Jetse

NEO’25 JO11-1 – NOAD’32 JO11-1: 4-2  – 18-11-2017
Zaterdagmorgen moesten we in Sprang-Capelle aantreden tegen NEO’25. De wedstrijd begon om kwart voor tien onder leiding van een nagenoeg officiële scheidsrechter. NEO’25 staat in de middenmoot van onze klasse. In het begin van de wedstrijd konden we nog meekomen. Echter na zo’n 10 minuten kon een speler van NEO gewoon doorlopen naar ons doel. In plaats dat onze verdedigers naar de tegenstander toegingen, liep men terug naar het eigen doel. Daardoor was er voor Ian ook geen houden meer aan. Even later gaat een NEO speler er goed langs en scoort de    2-0.  Op dat soort momenten zie je ons team uiteen vallen. Sommige willen wel, sommige lopen te dagdromen en sommige doen niets, omdat de bal niet in hun buurt is.
Toch weten we de eerste helft nog op 2-1 te komen. Een hoekschop wordt door de NEO keeper in eigen doel gewerkt. Het is rust en de stand geeft een goed beeld van de wedstrijd. NEO wilde op veld de ranja drinken, maar daar dachten wij anders over. Met een paar graden boven nul, rusten wij liever in de kleedkamer.
De tweede helft begon en ik vond dat we meer inzet hadden en daardoor ook beter tegenstand boden. Er werd soms best goed gevoetbald. Dat begon met het feit dat Ian weet wanneer hij moet trappen of een speler de bal moet aangooien. Daardoor ga je meer voetballen en meer overspelen. Toch was het NEO dat de doelpunten maakte. Tweemaal ging men op snelheid er langs en volgde er een prima voorzet waaruit gescoord kon worden. Ook wij kregen diverse mogelijkheden, maar de echte scherpte was er niet. We scoorden nog wel de 4-2. Ik weet niet precies wie het was, of was het ook een eigen doelpunt ? Feit is dat we opnieuw verloren hebben. Als we naar de stand in de competitie kijken, dan zien we dat we helemaal onderaan staan met maar 3 puntjes uit 8 wedstrijden. Maar moeten de daar nu wel naar kijken? Als ik zie dat jullie iedere week toch trouw komen trainen en dat jullie onderling met elkaar goed omgaan, dan vind ik dat des te knapper. Hou dat vol jongens, dan gaan we zeker weer een keer winnen. Misschien wel tegen Nevelo uit Oisterwijk? Jongens we gaan er alles aan doen om deze wedstrijd te winnen !
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs,  Luca Rosenbrand, Thomas Becks, Seth Versteeg en George Maqdesie. Leider: JP Arendse en Jetse van Tilborg
Jetse

NOAD’32 JO11-1 – SC Elshout JO11-1: 1–4 (RUSTSTAND: 0-4) – 11.11.2017
“Twee wedstrijden op een zaterdagmorgen . . . . één verloren, één gewonnen.“
Allereerst wil ik terugkomen op mijn verslag van vorige week. Daarin heb ik iets geschreven wat niet klopte. Niet Luca had gescoord, maar Carlo Bouman.
Afgelopen zaterdag speelden we onze 7de competitiewedstrijd tegen SC Elshout. Dit team had een puntje meer dan wij. Het is dus ook geen hoogvlieger in onze klasse. Je zou zeggen dat er mogelijkheden zijn om punten te pakken deze morgen. Het tegendeel was echter waar. De eerste helft was dermate zwak van ons, dat we met de rust al met 0-4 achterstonden. De inzet was echt ver onder de maat. Sommigen hadden het zelfs koud. Vreemd hè? Meer wil ik er ook niet over schrijven. Dit was onze eerste wedstrijd van deze morgen.
In de rust hebben we alle spelers aangesproken wat ze eigenlijk wilden. Daarna is het hopen dat ze gaan begrijpen dat er meer gedaan moet worden om iets te bereiken.
We begonnen aan onze 2e wedstrijd deze morgen. Deze was totaal anders dan de 1e. Nu werd er wel de inzet getoond. Men ging niet meer aan de kant staan om de tegenstander zijn gang te laten gaan. Ik ga geen spelers bij naam noemen, maar er waren jongens bij die echt van zich af beten en er echt voor gingen om er alsnog een wedstrijd van te maken. Dat vind ik best knap. Je weet dat je met 0-4 achter staat, maar dan toch in de tweede helft er alles aan doet om de stand te veranderen. Door deze manier van spelen kregen we ook kansen, maar kansen zijn nog geen doelpunten. Het was alleen Seth die een doelpunt maakte en de stand zodoende stand wat dragelijker maakte : 1-4
We hadden wellicht nog een doelpunt kunnen maken, dat geluk hadden we niet. We hadden wel het geluk dat Ian in een goede vorm was. Alleen al de tweede helft had hij 4, 5 goede reddingen.
Jongens, deze week gewoon weer trainen. Probeer allemaal te komen, want we hebben elkaar hard nodig om goed te kunnen trainen. Probeer je best te doen met trainen om een betere conditie te krijgen en jezelf beter te maken in het voetbal.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs Luca Rosenbrand, Thomas Becks, Seth Versteeg en George Maqdesie
Leider: JP Arendse en Jetse van Tilborg
Jetse

JONG BRABANT JO11-4 – NOAD’32 JO11-1: 4–3 / 04-11-2017
“We stonden erbij en keken er naar . . . . . “
Deze zaterdagmorgen mochten we aantreden tegen Jong Brabant. Jong Brabant is de voetbalclub van Berkel-Enschot, heeft een dikke 700 leden met ontzettend veel jeugd. Hebben een prachtig sportpark met 4 velden. We moesten om 10.15 uur aantreden onder een heerlijk schijnend zonnetje. Iedereen kon dus eigenlijk lekker uitslapen!
Echter toen de wedstrijd begon, waren ze bij ons nog niet uitgeslapen. De bal lag al in ons doel, zonder dat iemand de bal geraakt had. Je wordt boos, dan denk je oke, kan gebeuren. Echter een paar minuten later was het alweer raak. We staan 2-0 achter. Hoe kan dat toch jongens? Als je wilt winnen, zal je echt meer moeten gaan doen. Gelukkig zijn er een paar bij die het dan toch gaan snappen. We gaan meer de duels aan. Dat doe je door korter bij je tegenstander te gaan staan als je de bal niet hebt. Als de tegenstander sneller is, dan moet je ze minder ruimte geven, dus korter erop en de duels aangaan. Toen ze dat gingen doen, ging het ook iets beter. We kwamen terug met een doelpunt van Seth. Hij schoot hem goed binnen, nadat Luca de bal goed voorgaf. De rustperiode werd gehouden op het veld, helaas geen drinken of wat dan ook in het hart van Brabant.
De tweede helft begonnen we iets beter, maar opnieuw moesten we doelpunten tegen staan. Het derde doelpunt typeerde eigenlijk de gehele wedstrijd. Deze jongen kreeg de bal en kon op zijn gemak de bal goed leggen om vervolgens te schieten. Niemand van ons die dan iets doet. Even later maakte men zelfs nog 4-1.
De laatste 10 minuten van de wedstrijd waren we wel beter. In deze periode scoorde Luca en Jeroen nog een keer en kwamen we terug tot 4-3. Dan denk je nog, het kan nog. Het is nog mogelijk. Luuk kreeg nog een paar mogelijkheden (geen kansen), maar hij hield het overzicht niet om de bal op tijd af te spelen. De kleine scheidsrechter (was net zo groot als de spelers) vond het tijd na precies 25 minuten. Jammer, als we nog een paar minuutjes hadden gehad?
Maar eerlijk is eerlijk, we verdienden het niet om een gelijkspel te halen. Daar begonnen we veel te slap voor. We herstelden wel prima, maar dat was gewoonweg niet genoeg.
Jongens, ik hoop echt dat jullie gaan begrijpen dat je meer moet gaan doen om te winnen. Korter bij de tegenstander blijven als je de bal niet hebt. Heb je de bal wel, dan vrijlopen en vragen om de bal. En niet onbelangrijk, ook meedoen als de bal niet in je buurt is. Nu zijn er jongens bij die alles geven, maar ook jongens die het wel geloven. Het is niet positief wat ik nu schrijf, maar het is wel waar. We kijken weer vooruit. Zaterdag moeten we tegen Elshout. Laat dan maar eens zien wat jullie kunnen!
Wie speelden mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs, Luca Rosenbrand, Seth Versteeg en George Maqdesie. Afgemeld: Thomas Becks en leider JP Arendse. Leider: Jetse van Tilborg
Jetse

NOAD’32 JO11-1 – SVSSS JO11-2: 1-5 (RUSTSTAND 0-2) – 29/10/2017
Afgelopen zaterdag speelden we voor de competitie tegen SVSSS uit Udenhout. We mochten deze morgen op het hoofdveld spelen. We begonnen netjes op tijd, nadat iedereen goed had warmgelopen. Was ook wel nodig, want het was kouder dan we gewend zijn. We begonnen met Thomas en George als wissel. De eerste minuten van de wedstrijd werd al meteen duidelijk dat het moeilijk zou worden. Waarom, was de tegenstander zo goed? Nee, dat viel op zich wel mee, maar we waren zelf niet helemaal bij de les. We lieten ons mannetje lopen, gaven ze alle ruimte om van alles te kunnen doen met een bal. Het eerste doelpunt werd hard binnen geschoten. Deze speler kreeg veel te veel ruimte en tijd om de bal goed te krijgen: O-1. Even later kregen we vrij trap tegen. Deze werd heel knap binnen geschoten. Ian stond iets te ver voor zijn doel en bal plofte over hem heen in het doel. Jammer, 0-2. Met deze stand gingen we ook rusten. Wat er in de rust is gezegd, ga ik nu niet herhalen, maar het moge duidelijk zijn dat wij als leiders niet tevreden waren.
Na de rust ging het iets beter. Er werd meer strijd geleverd. Men begon de tegenstander meer aan te pakken (korter dekken) en een paar spelers begonnen beter (of eerder) over te spelen. Een paar spelers hadden begrepen dat ze ook moesten bewegen als de bal niet in de buurt was.
Uiteindelijk maakte SVSSS er nog 3 doelpunten bij. De laatste 10 minuten zag ik een NOAD, zoals we willen zien, met strijd, met inzet! We kwamen een aantal malen gevaarlijk voor het doel. Zo ging Luuk een paar keer goed door, maar verspeelde de bal na net iets te lang zelf door te gaan. Iets eerder overspelen en je krijgt echte kansen. Ook Thomas had zo’n actie. Even later wist hij toch de eer te redden. Met een hard schot onderkant lat maakte hij het doelpunt. De eindstand was daarmee gekomen op 1-5.
Het was gewoon niet best jongens. En ik weet zeker dat jullie beter kunnen, dat hebben jullie al eerder laten zien. En we zullen het met z’n allen moeten doen. Niet één of twee spelers zoals vandaag, maar echt met z’n allen.
Wie speelden mee: Ian Brans, Sjors Kuijer,  Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs Luca Rosenbrand, Thomas Becks en Seth Versteeg en George Maqdesie. Leider: JP Arendse en Jetse van Tilborg
Jetse

NOAD’32 JO11-1 – JAN VAN ARCKEL JO11-2: 2-5 (RUSTSTAND: 1-3) – 21-10-2017
Door de goede wedstrijden in poule-fase van de beker, zijn we doorgegaan naar de tweede ronde. De tegenstander in de tweede ronde was Jan van Arckel uit Ammerzoden. Aangezien we vorige week maar net genoeg spelers hadden en toen een aantal spelers er helemaal doorheen zaten, hebben we gevraagd of Sylven met ons mee wilde doen. Super kerel! We waren aan het warmlopen, maar er was nog geen tegenstander te bekennen. Toen ze eenmaal net voor tijd gearriveerd waren, hoorde ik een aantal opmerkingen van onze spelers. “Oh, wat zijn dat kleintjes! Moeten wij daar tegen?” Heb ik dat ik niet eerder gehoord?
Toch eerst maar eens duidelijk gemaakt, dat “kleintjes’ ook kunnen voetballen. De wedstrijd was nog maar 5 minuten bezig, maar het was wel duidelijk dat die kleintjes beter waren dan de rest. Dus jongens, ik hoop dat jullie vandaag wel iets geleerd hebben: onderschat nooit je tegenstander. Beide teams kregen over en weer genoeg kansen om te scoren, maar het was Jan van Arckel dat de eerste maakte. Een geweldig zondagsschot viel over onze keeper in het doel. Ian kon hier volgens mij weinig aan doen.
Ook Luca kreeg de bal een keer geweldig op zijn schoen. De keeper kon hem niet houden. Thomas kreeg ook nog een beste kans, ook Luuk kreeg nog een goede kans, al had hij de bal beter kunnen voorgeven. We gingen rusten met een 1-3 achterstand. Terecht of niet? Ik vond dat we verdedigend niet echt bij de les waren.
De tweede helft waren we gelijkwaardig. Het spel ging goed op en neer en kostte veel kracht. We maakten nog wel een mooi doelpunt. Een doelpunt waar we op getraind hebben. Luca ging er op rechts vandoor en gaf de bal netjes voor. Daar stond Thomas op de juist plek om goed af te ronden. Zo’n doelpunt hadden we vandaag (en vorige week) vaker kunnen maken, maar dan moeten de voorzetten wel goed zijn en moet de rest wel goed meedoen. Dat was volgens mij vandaag de reden dat we verloren. Sommigen bewegen alleen als ze bal krijgen aangespeeld. Voetbal is meer dan dat, je moet ook bewegen, meedoen als je de bal niet hebt. Dat is vrijlopen, vragen om een bal. We verloren dan ook terecht met 2-5 van die kleintjes.
Dinsdag gaan we weer trainen. Ik hoop dat jullie er allemaal weer zijn. We gaan goed oefenen op vrijlopen en afronden!
Wie speelden mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs Luca Rosenbrand, Thomas Becks en Seth Versteeg, Sylven van Bergeijk. Afgemeld: George Maqdesie
Leider: JP Arendse en Jetse van Tilborg
Jetse

BMC JO11-4 – NOAD’32 JO11-1: 0-1 – 30-09-2017
“Gestreden voor wat we waard zijn !”
Vrijdagavond kregen we een afmelding binnen: onze spits Seth meldde zich af omdat hij niet fit was. Beterschap Seth. Afgelopen zaterdag moesten tegen BMC. BMC is de voetbalclub van Berlicum en Middelrode. Het is een flinke club met heel veel jeugd, een kleine 40 teams in de competitie. Ze spelen op sportpark De Brand wat net buiten het dorp Berlicum ligt. Op dat sportpark vinden we niet alleen een voetbalclub, maar ook hockeyclub, een korfbalclub, een fietscrossclub, ja tot zelfs een jeu-de-boule club. De politici zijn daar blijkbaar wat vooruitstrevender, doortastender dan hier. Alles bij elkaar en multifunctioneel gebruik! Daar onze eerste competitiewedstrijd verloren ging, waren wij vandaag als leiders benieuwd hoe het vandaag zou gaan. De wedstrijd begon netjes op tijd. BMC begon heel sterk. Ze kregen diverse mogelijkheden, maar ze waren gelukkig niet scherp in de afronding. Bovendien kwamen ze ook Ian tegen. De schoten tussen de palen waren voor hem! Maar, toch, we hadden het best moeilijk in het begin. We kwamen er soms goed uit via onze ‘vleugels’ Luca en Luuk. Helaas ontbrak het bij ons aan de zogenaamde ‘eindpass’. Wat wel heel opvallend was, dat iedereen deze morgen zeer strijdbaar was. We weten dat we geen ‘wonderteam’ zijn, maar we doen wel waar we wel goed in zijn: de strijd aangaan, duels winnen, en elkaar helpen. Zo zien we Sjors zijn stinkende best doen om hun beste speler uit te schakelen. Wat je vandaag liet zien Sjors, is gewoon knap! En als je het even niet aankon, dan was er George of Luca wel op je te helpen. Aan de andere kant van de verdediging stond Carlo zijn mannetje, hij kwam meer aan voetballen toe. Voetbal blijft een raar spelletje, dat zien we ook deze morgen weer. Luuk passeerde zijn man en schoot knap met zijn linkse (chocolade-) been binnen. De keeper stond er bij en keek er naar.
We gaan rusten met een 0-1 voorsprong. We hoeven niet terug naar de kleedkamers en we krijgen ons drinken op het veld. Voor onze regio is het ongebruikelijk, maar als je verder Brabant ingaat, vinden ze dat normaal.
De tweede helft blijft het spel op en neer gaan. We krijgen meer en meer kansen, maar ze worden niet benut. Zo zien we Thomas een geweldige rush maken. Jammer dat de afronding geen doelpunt was, maar je liet wel zien dat je het wel kan! Even later was het Luca die goed doorging, maar zijn eindpass was net te kort. Ook Jeroen kreeg een goede mogelijkheid, maar zijn schot was te zacht om de keeper te verrassen. Het speelveld werd ook steeds groter. Daar moeten we echt iets aan gaan doen met het trainen. De middenvelders kunnen dit niet blijven belopen. De laatste minuten waren voor de meegereisde ouders en ons als leiding zenuwslopend. We moesten een aantal corners weggeven, die daarna weer best gevaarlijk waren. Toch gaven we geen krimp. Zelfs de scheidsrechter die wel lang door liet spelen, gaf het op en floot af. Gejuich, yes, we winnen met 0-1. Verdiend? Op basis van de werklust die ze getoond hebben: JA
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs, Luca Rosenbrand en Thomas Becks. Afgemeld Seth Versteeg. Leider: JP Arendse, Jetse van Tilborg
Mvg, Jetse

NOAD’32 JO11-1 – ALTENA JO11-3: 6–2 (18-09-2017)
Wanneer krijgen wij doellijn techniek?
Deze avond hadden we onze laatste (inhaal)bekerwedstrijd op het programma staan. Bij het warmlopen hadden onze jongens al opmerkingen over de tegenstander: “Ze zijn klein! Moeten wij wel tegen hen?” Oei, is dit al een vorm van onderschatting?
De wedstrijd begon netjes op tijd. De scheidsrechter was Corwin Laugrouw, die prima floot. De eerste minuten zouden we aftasten. Helaas gingen onze jongens daar iets te ver in. Altena kreeg te veel ruimte. Is dat dan toch onderschatting? De kleinste op het veld waren prima voetballertjes. Ze waren behendig en best snel. Dit resulteerde al direct in een 0-1 achterstand. De verdediging stond te ver naar voren en werd op snelheid geklopt. In eerste instantie dacht de scheidsrechter dat de bal niet over de doellijn was geweest. Echter de ouders gaven aan dat de bal wel degelijk over de lijn was geweest. De scheidsrechter kwam terug op zijn beslissing. In de (verre) toekomst zal dit niet meer gebeuren. Dan hebben we overal doelen met daarin standaard doellijntechniek !
Onze jongens waren er wel een beetje beduusd van, maar herstelden zich prima. Er kwamen kansen, heel veel kansen. Jeroen raakte tot 3 keer toe de paal of lat. Uiteindelijk was het Seth die ons op gelijke hoogte bracht: 1-1. Even later maakte hij ook nog de 2-1, zodat we met een voorsprong konden gaan rusten. In de rust toch even vermeld dat we de wedstrijd niet moeten onderschatten. Blijf je best doen, blijf bewegen en mee terug verdedigen.
De tweede helft waren we echt de bovenliggende partij, mede omdat we fysiek simpelweg sterker waren. Het was Jeroen die goed doorging en een mooi doelpunt maakt. Tussendoor werd vele keren de paal of lat geraakt. Als dat allemaal doelpunten waren geweest, dan was er een telraam nodig geweest. Luca zorgde voor de 4-1 en even later was Seth die een aanval goed afrondde. Hier ging een prima actie van Luca aan vooraf: 5-1. Daarna werd de wedstrijd was rommeliger. Er moest gewisseld worden, maar er werd ook gewisseld van posities. George mocht mee naar voren en maakte een mooi doelpunt: 6-1. We vergaten te verdedigen door een foutje werd het nog 6-2. Kan gebeuren. Feit is dat wij er 6 hebben gemaakt en zij 2.
Jongens, een prima overwinning waar jullie hard voor geknokt hebben!
Wie speelden mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs, Luca Rosenbrand en Thomas Becks, Seth Versteeg. Leider: JP Arendse en Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO11-1 – VLIJMENSE BOYS JO11-1: 1–2   – 23/0/2017
Een valse start van de competitie.
Dit weekend speelden we onze eerste competitiewedstrijd. Zouden we een vervolg kunnen geven na een goede reeks in de beker? Vooraf moesten er foto’s gemaakt worden. Daarna de warming-up. Sommigen vinden dat maar niks, vinden het niet zo nodig, maar het is echt belangrijk jongens! Het voorkomen van blessures zal bij jullie nog niet zo van belang zijn. Wat wel belang is, dat je het balgevoel hebt en dat je direct klaar bent voor de wedstrijd! De velden waren vochtig van de dauw, maar gelukkig trok de mist een beetje weg. Vanaf de aftrap ging Vlijmense Boys in de aanval. De eerste minuten liepen onze jongens een beetje te kijken.
Ja inderdaad, deze jongens waren groter dan die van Altena. Maar dat zegt helemaal niets. Beiden teams kregen volop kansen, al waren die van Vlijmen wel talrijker. Het spel ging dan best op en neer. Het was onze keeper Ian die goed stand hield. Hij had een paar goede reddingen. Onze jongens lieten zich van de positieve kant zien. Ze waren actief, streden voor de bal.
Luuk kwam over de links een aantal malen goed door, puur op snelheid, maar zijn eindpass, zijn voorzet kwam soms net iets te laat. Eénmaal ging het wel goed en toen stond Seth klaar om de bal binnen te tikken. We gingen rusten met een 1-0 voorsprong, niet helemaal terecht, maar daar treuren we niet om.
De tweede helft werd wat pittiger. De grotere jongens van Vlijmense Boys lieten zich meer gelden. Daar hadden wij geen goed antwoord op. Met een goed afstandsschot werd Ian geklopt: 1-1. Daarna volgde er toch soms wat pittige duels. Niet dat het gemeen was, maar je zag wel dat daarop verloren. De 1-2 werd dan ook een feit. Balen! Toch kregen wij nog volop kansen om gelijk te maken, maar we kwamen net een stapje te kort. Doordat het spel veel op en neer ging en het overspelen minder werd, zag je ook dat sommige jongens hun krachten hadden verspeeld. Het bleef dus bij die 1-2. Jammer. Onze mannen hebben wel gegeven wat ze hadden, maar het was net niet genoeg om een gelijkspelletje eruit te halen. De wedstrijd werd prima gefloten door Zoë Arendse.
Wie speelden mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs, Luca Rosenbrand en Thomas Becks, Seth Versteeg. Leider: Jetse van Tilborg. Afgemeld: JP Arendse.
Mvg Jetse

NOAD’32 JO11-1 – E.B.O.H. JO11-3: 2–1  – 16/09/2017
Vandaag speelden we onze tweede wedstrijd voor de beker.  EBOH  betekent Eendracht Brengt Ons Hoger, maar in de volksmond (in Dordt) zeggen ze “Elf Boeren Op Hol” . Het is een club die ooit betaald voetbal speelden. Het is ook de club waar Juul Ellerman en Marco Boogers ooit zijn begonnen.
We moesten om half negen aantreden, de tegenstander vond het wel heel vroeg. Voor sommigen van ons was het ook wel een beetje vroeg. De avond ervoor waren  we uitgenodigd RKC Waalwijk. Daar mochten een ereronde lopen met nog meerdere kampioenen uit de regio (NOAD, Capelle, LRC, Reusel, Drunen). Ik denk dat iedereen het hartstikke leuk vond. De wedstrijd was helaas niet om aan te gluren, zou Gijpie zeggen. Maar je hebben er wel iets van geleerd. Met inzet die RKC liet zien, wordt iedere wedstrijd moeilijk om te winnen. Gelukkig is dat bij onze JO11 anders. Deze jongens willen, die verzetten ‘arbeid’, geven wat ze hebben. Dat is dé basis om iets te bereiken. Deze morgen hebben ze dat weer aangetoond. De eerste minuten was het even aftasten, kijken wat de tegenstander kan. Daarna zette NOAD aan en het was met name Luca en Luuk die een aantal keren goed doorkwamen. Bij een goede actie van Luca, rondde Carlo prima af. Super kerel: 1-0. Even later was het Luuk die op links goed doorging, de ruimte zocht en zijn snelheid benutte. Hij schoot op doel en via een voet van de tegenstander ging de bal er in.
Een eigen doelpunt, maar ik denk dat de bal er toch wel ingegaan was: 2-0. Dit was ook de ruststand.
In de rust hebben we besproken dat we niet moeten verslappen.  Met name Thomas, Jeroen en Luca zullen veel moeten lopen. Prima als je mee naar voren gaat, maar ook mee terug verdedigen.
Dat gebeurde de tweede helft niet altijd even goed. Daarom werd het ook 2-1.  Daarna waren ze echt bij de les, ze waren weer wakker geschud.
Het spel ging daarna best veel heen en weer. Soms was de afstand tussen de achterhoede en voorhoede te groot. Dit moeten we gaan leren te veranderen.
We gaven dan ook best wat kansen weg, maar is er altijd nog Ian met goede reddingen. Maar we kregen zelf ook beste kansen (mogelijkheden) om de score te verhogen. Echter het vizier of de concentratie was niet optimaal. Het bleef dan ook 2-1. Een dikverdiende overwinning, die ze onderling goed gevierd hebben.
Jongens, ga zo door. Nog één bekerwedstrijd tegen Altena. Laat zien dat jullie Cup-fighters zijn.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Carlo Bouman in de verdediging, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs, Luca Rosenbrand en Thomas Becks  op het middenveld, Seth Versteeg in de spits. Leider: Jetse van Tilborg. Afgemeld:  JP Arendse. We hopen dat je een leuke verrassing hebt gehad.
Jetse van Tilborg

HEERJANSDAM JO11-3 – NOAD’32 JO11-1: 2-3 – 02/09/2017
Afgelopen maandag: gelukkig De Loods, een teken dat het seizoen echt gaat beginnen. Al lezende schrok ik wel. Alle elftallen moeten spelen, maar ons team niet ? Niet op 2 september, niet 9, niet op 16 september? Dat kan toch niet?  Uiteindelijk bleek er iets fout gegaan bij de KNVB! Dat de KNVB al een hele tijd het spoor bijster is, dat weten  wij als voetballiefhebbers al heel lang, want u leest het goed: onze jongens moesten aantreden tegen Heerjansdam en wel om 08.30 uur. Heersjansdam ligt  tussen Dordrecht en Barendrecht in, zo’n 60 km rijden. Voor die ene keer, denk je dan, oké, laat maar. Toch even checken op de website van Heerjansdam. Daar staat toch een heel ander programma. Uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen: er is contact geweest tussen beiden clubs en de wedstrijd werd verzet naar 10.15 uur. Aangekomen op het heel mooie sportpark  ‘Molenwei’ bemerkten we een drukte van jewelste. Alle kleedkamers drukbezet. Ook hier een ruimtegebrek? Niet zeuren, we zijn blij dat we niet om 07.00 uur hoefde te vertrekken.
Ons team JO11-2 van vorig seizoen  is dit seizoen uiteen gevallen. Een gedeelte is doorgeschoven naar de JO12, de rest is gebleven en JO11-1 geworden. Gelukkig hebben we een aanvulling er bij gekregen: Sjors Kuijer,  Luca Rosenbrand en Luuk Versluijs. Jongens welkom! We hopen dat jullie met veel plezier mee gaan doen! Het is onze eerste wedstrijd, een bekerwedstrijd. We hebben pas één keer kunnen trainen. Het is dus echt afwachten wat het team kan, en kijken wat iedere speler kan. Het werd al snel duidelijk dat Heerjansdam sterker was, ze waren net allemaal wat groter, wat sterker. Maar voetballend deden wij het niet voor ze onder. Onze verdediging stond gewoon goed met Sjors, George en Carlo. Bovendien hebben ook Ian nog. Hij had een paar ongelofelijke reddingen. Uiteindelijk moest hij toch buigen. We gingen rusten met een 2-0 achterstand. De koppies hingen al. ‘Dit gaan we verliezen’, werd er gezegd. ‘Hoe moeten wij hier van winnen?’ riep een ander. ‘Ze zijn veel groter’, was ook een reactie. Wat moet je dan zeggen? Niet veel, proberen op te peppen: nee jongens dat is niet zo!  Je bent niet de mindere. Elkaar helpen, vragen om de bal, niet weg lopen. En als je een duel verliest, geef je niet op, nee dan ga je er nog een keer achter aan.
De tweede helft was van een totaal andere orde. De jongens op het middenveld, Luca, Jeroen, Thomas, Seth en Luuk knokten voor wat ze waard waren. De duels werden gewonnen, men begon meer over te spelen. Het was Seth die goed afrondde na een hele mooie actie en voorzet van Luca: 2-1. Even later ging Luuk goed door op links, hij benutte zijn snelheid en rondde prima af  2-2 ! In die fase waren we feller en daardoor ook beter. Wie had dat gedacht in de rust?
Luca liet zien dat hij een bijtertje is, op eigen kracht kwam hij een aantal malen goed door op rechts. Uit een voorzet scoorde Thomas zowaar de 2-3.
Het was natuurlijk niet alleen NOAD wat aan de bal was. Heerjansdam kreeg ook beste mogelijkheden, maar ik vind dat onze verdediging vandaag echt goed was.
Jongens, zo zie je maar, voetbal is een raar spelletje. En onthoud goed wat NOAD betekent: Nooit Opgeven Altijd Doorzetten.
Aanstaande dinsdag gaan we weer trainen, dan geeft ondergetekende de training. Op donderdagavond geven Corné Mouthaan en Bart van de Mooren jullie training.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Luuk Versluijs, Luca Rosenbrand, Thomas Becks en Seth Versteeg. Leiders: JP Arendse en Jetse van Tilborg.
Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO11-1 BIJ GDC – AALBURGCUP 2017   – 13/05/2017
NOAD’32 JO11-1 winnaar AalburgCup 2017
Wie speelden mee: Yannick van Giessen, Miles Sonneveld, Dimar Noorloos, Mike Lakerveld, Jamie van Wijk, Dennis Versluijs, Evan van Rijswijk en Levi Verheij. Afwezig: Nick Goemaat en Julian Kant.
Op deze prachtige ochtend mocht NOAD’32 met maar liefst 5 jeugdteams aantreden om te spelen voor de AalburgCup, waarbij de tegenstanders Achilles Veen, Wilhelmina’26 en gastheer GDC waren.
NOAD’32 JO11-1 – Achilles Veen JO11-1: 9-0
De eerste wedstrijd speelden we tegen Veen, in deze wedstrijd waren de ruimtes groot in het veld en daardoor kregen we volop de kans om te scoren. Voetballend waren we heer en meester en beperkte Veen zich tot verdedigen. We wisten in deze wedstrijd 9x te scoren, maar deze uitslag had veel hoger kunnen zijn gezien het aantal mogelijkheden die we in deze 20 minuten spelen hebben gehad.
NOAD’32 JO11-1 – Wilhelmina’26 JO11-1: 5-0
In onze tweede wedstrijd waren de buren uit Aalburg onze tegenstander, deze blijven altijd speciaal voor beide teams en beide waren er dus op gebrand om deze wedstrijd te winnen. Het krachtsverschil in deze wedstrijd werd al vrij snel duidelijk, als team waren wij veel verder dan onze leeftijdsgenoten van de tegenstander en met een paar mooie aanvallen via de zijkanten wisten we deze wedstrijd af te sluiten met een prima 5-0 overwinning.
NOAD’32 JO11-1 – GDC JO11-1: 2-2
Dan de laatste wedstrijd, gezien de andere resultaten van onze tegenstander dachten onze jongens dat dit ook wel een makkie zou worden, tenminste zo werd er de eerste 10 minuten wel gevoetbald. GDC wist dit prima af te straffen door 2x voor het doel te komen en daaruit ook te scoren!! Dit was totaal aan onszelf te danken en voetballend gezien was het echt onder de maat van onze kant. Toch toonden we veerkracht en wisten met twee prima goals de stand nog gelijk te trekken. Onze laatste goal werd dan ook gevierd als een overwinning, alle jongens doken op elkaar van blijdschap, want dit betekende een eerste plaats in de eindstand. Het was goed om te zien, na de vele nederlagen in de competitie werd deze overwinning echt op waarde geschat en beseften de jongens weer eens hoe lekker gevoel zo’n overwinning toch maar weer geeft.
Verdiende winnaar AalburgCup 2017 dus NOAD’32 JO11-1, gefeliciteerd mannen.
Dat we als NOAD zijnde een prima jeugd hebben, bleek deze ochtend wel weer, want van alle jeugd in de diverse leeftijdscategorieën die deze ochtend aanwezig waren wisten ALLE 5 de NOAD-teams de eerste plaats te veroveren, een heel knappe en misschien wel unieke prestatie!
Volgende week spelen we onze laatste wedstrijden van dit seizoen op ons eigen THUIS toernooi, tot dan.
Groeten Gerben en Erwin

NOAD’32 JO11-1 – UNITAS JO11-1: 4-5 (RUSTSTAND: 2-3) – 6-5-2017
Wie speelden er mee:, Miles Sonneveld, Levi Verheij Yannick van Giessen, Mike Lakerveld, Jamie van Wijk, Dennis Versluijs, Evan van Rijswijk, Julian Kant en Dimar Noorloos. Geblesseerd: Nick Goemaat.
Onze laatste wedstrijd van deze competitieronde speelden we thuis tegen Unitas, bij winst kon deze ploeg de kampioensvlag hijsen. Na 2 eerdere ontmoetingen, waarvan 1 bekerwedstrijd, deze competitie wisten we van tevoren dat dit een beladen wedstrijd zou worden, na 2 nipte nederlagen eerder zouden ze hier de overwinning zeker niet cadeau krijgen!!!!! We begonnen zeer sterk vanaf de aftrap en komen verdiend op 1-0, een schot van Mike werd zo van richting veranderd dat de keeper van Unitas kansloos was, lekker begin. De wedstrijd loopt verder in een hoog tempo en uit een corner weet Mike de 2-0 te scoren zonder dat ie het zelf wist waarschijnlijk, de keeper liet de bal los, precies boven Mike zijn hoofd. Dit was het moment voor Unitas om zenuwachtig en geïrriteerd te raken, want ja ze staan weer achter tegen een fel en goed spelend NOAD’32. Unitas moest gas gaan geven en ze deden dit dan ook met volle overtuiging, 3 afstandsschoten waren Evan te machtig en zo moesten we helaas toch gaan rusten met een onverdiende 3-2 achterstand.
De kopjes waren gaan hangen richting de kleedkamer, zo goed spelen en toch weer achter, maar we hebben de mannen in de rust toch weer op weten te peppen, ze wisten zelf ook wel dat ze weer niet hoefden te verliezen, mits we zo bleven voetballen als in de 1e helft.
De 2e helft werd er van beide kanten volop voor de winst gestreden, veel zwaar bevochten duels op het randje en soms erover, echter van BEIDE kanten, helaas deelde de Unitas aanhang deze mening niet, maar ja wat wil je ook bij puntverlies waren ze dan ook geen kampioen, er moest even een afkoelingsperiode worden ingelast, nadat er een ouder van Unitas zich niet wist te gedragen en het veld in kwam. Nadat de rook weer opgetrokken was stond er inmiddels een 4-4 op het scorebord, 3-4 voor Unitas, nadat een speler van hun tussen twee spelers van ons alsnog kon uithalen en wist te scoren en 4-4 door Yannick met een of andere acrobatisch actie, mooi doelpunt. De wedstrijd liep op het scherpst van de snede naar zijn eind toe, de spanning voor Unitas was niet meer te dragen en dit was merkbaar binnen het veld, diverse opstootjes moesten in de kiem worden gesmoord. Ze bleven naar voren pompen en wij hielden goed tegen, toch kwam er een winnaar en weer waren wij het helaas niet, net voor het eindsignaal kregen wij de bal na een corner niet goed weg en weer weet Unitas, net als in de wedstrijd in Gorinchem uit de scrimmage hiervan te profiteren, en de winnende goal te maken. Verslagen, maar met opgeheven hoofd zochten we de douches op, nadat we eerst nog Unitas hadden gefeliciteerd met hun kampioenschap, het rare was dat ze hier zelf niks van wilden weten, want met doelsaldo stonden ze niet bovenaan zeiden ze, dus geen kampioen. De nr 1 en 2 spelen volgende week nog tegen elkaar, maar voor aanvang van onze wedstrijd staan ze alle drie bovenaan met 19 punten! Na ja prima toch, wat ze hier zelf mee doen moeten ze lekker zelf maar weten.
We eindigen deze competitie op een laatste plaats, een erg vertekend beeld gezien onze wedstrijden, behoudens de beide wedstrijden tegen RKTVC en Sleeuwijk thuis zijn we nergens de mindere ploeg geweest, helaas was het geluk niet altijd aan onze zijde en hebben we veel blessures gekend dit seizoen, waardoor we steeds moesten improviseren in onze opstelling. Al met al een prima seizoen van deze groep, de jongens hebben zich prima tot goed staande gehouden tegen grotere clubs, hebben zich prima ontwikkeld gedurende dit seizoen en met de nederlagen zijn ze goed omgegaan, wat ook eigenlijk de insteek was bij aanvang van dit seizoen in de 1e klasse. Het grootste voordeel van verliezen, is dat je enorm leert van je gemaakte fouten. Als je verliest praat je namelijk meer over wat er fout is gegaan en kun je eraan werken om dit in volgende wedstrijden te voorkomen! Trainingsopkomst was altijd voortreffelijk, er werd goed getraind, af en toe slecht geluisterd en was men niet serieus genoeg, maar gelukkig voerden de positieve momenten altijd de overhand. Volgende week en de week daarop spelen we nog twee toernooien, 13 mei Aalburg cup bij GDC en 20 mei een THUIStoernooi en dan zit dit seizoen er weer op!
De Toppers van de JO11-1 zijn;
Nick Goemaat; onze keeper, wisselde hele goede reddingen af met mindere momenten, maar is zeker vooruit gegaan dit seizoen, helaas door een vervelende hielblessure redelijk wat wedstrijden moeten missen.
Julian Kant; een prima seizoen gekend, een blok aan het been van de tegenstander. Jammer genoeg gaat hij zijn voetbalschoenen inruilen voor klapschaatsen, Juul je bent altijd welkom mocht je je eigen weer bedenken!
Miles Sonneveld; Constante, twee benige verdediger met een goed schot in de benen en een prima inzicht. Ga zo door.
Levi Verheij; Levi kan goed voetballen als hij wil, helaas wil het mentaal nog wel eens wat minder gaan met hem, probeer hier aan te werken dan komt het vanzelf goed.
Mike Lakerveld; onze wervelwind, heeft zich na een mindere start door zijn trampoline accident, prima herpakt en is een plaag voor elke tegenstander.
Yannick van Giessen; prachtige voetballer met prima balbeheersing en neus voor de goal, helaas gaat ook Yannick NOAD na dit seizoen verlaten om zijn jonge spelerscarrière te vervolgen bij Brabant United, veel succes en ook voor jou geldt, je bent altijd welkom mocht het op een of andere manier niet lukken, maar dat gaat jou niet gebeuren!
Dimar Noorloos; heeft even moeten wennen aan het niveau maar dat is geen schande, prima middenvelder en goed vooruit gegaan.
Dennis Versluijs; ook Dennis moest alle zeilen bijzetten dit seizoen op dit niveau, maar heeft dit naar behoren gedaan, mag iets feller worden in de duels.
Evan van Rijswijk; ook een nieuwkomer en heeft dit super gedaan zowel als speler en de laatste wedstrijden zeker als keeper, misschien een carriere switch? Evan zal wel iets beter moeten gaan luisteren om het beste uit zichzelf naar boven te kunnen halen.
Jamie van Wijk; ons spitske heeft dit seizoen minder gescoord als voorgaande seizoenen, ook niet gek want de tegenstanders worden beter en beter maar werkte altijd hard, ook al ben je niet de grootse probeer wat slimmer te worden in de directe duels.
Groeten Gerben en Erwin
Namens de JO11-1 feliciteren wij de spelers en begeleiding van de JO13-1 met hun behaalde kampioenschap, TOP.

NOAD’32 JO11-1 – ASPEREN JO11-1: 5-2 (RUSTSTAND: 2-2)    – 22-04-2017
Eindelijk loon naar werken voor NOAD’32 JO11-1 !
Wie speelden er mee: Miles Sonneveld, Yannick van Giessen, Mike Lakerveld, Jamie van Wijk, Dennis Versluijs, Evan van Rijswijk, Julian Kant en Levi Verheij. Afwezig: Nick Goemaat en Dimar Noorloos.
Voor we met het wedstrijdverslag van deze week beginnen eerst nog een korte terugblik op vorige week, donderdagavond speelden de jongens een uitwedstrijd bij Nivo Sparta, er werd lekker gespeeld en Nivo Sparta had daar zichtbaar moeite mee. Een puntje was zeker verdiend;
helaas moesten we ver in blessuretijd toch de winnende goal toestaan en verloren we deze wedstrijd met 2-1. De zaterdag erna speelden we uit bij de koploper Rktvc in Tiel, hier hadden we geen schijn van kans, omdat er niet als een team gewerkt werd, doordat sommige spelers ver onder hun niveau speelden kon onze tegenstander uitlopen naar een schandalige 13-0 overwinning!!
Tot zover de afgelopen week, kopjes weer omhoog en tegen Asperen er weer volop knallen was het plan van aanpak. Nou, de jongens hebben dit prima gedaan. De eerste helft ging redelijk gelijk op, al was het meeste balbezit voor NOAD. Helaas speelden we bij balbezit heel erg slordig, ballen werden totaal verkeerd geraakt of kwamen helemaal niet aan. Toch wist Yannick 2x het net te vinde,n net zoals de superspits van Asperen en gingen we rusten met een stand van 2-2.
De 2e helft wat omzettingen gedaan in het team en het begon meteen beter te lopen, Mike ging op hun superspits spelen en had deze de 2e helft helemaal in zijn broekzak zitten. Die jongen heeft totaal geen kans meer gehad, doordat Mike er steeds lekker kort op zat. Op het middenveld liep het daardoor ook meteen stukken beter en zagen we een paar prima aanvallen waaruit we maar liefst 3x wisten te scoren: Jamie 2x en Julian 1x. Asperen is nog een paar keer in de buurt van onze goal geweest, maar gelukkig stond Evan vandaag super te keepen en wist hij zijn doel prima schoon te houden de 2e helft!
Eindelijk zaten we nu een keer aan de goede kant van de score waar we er al diverse keren dichtbij waren, was de eerste overwinning nu een feit! Jongens deze overwinning hebben jullie dik, maar dan ook dik verdiend, gefeliciteerd.
Deze week lekker vakantie en daarna spelen we 6 mei onze laatste THUIS wedstrijd om 08.30uur tegen Unitas, zij maken nog kans op het kampioenschap bij een overwinning, maar laten we met zijn allen afspreken dat wij ze die laatste wedstrijd zeker niet cadeau gaan doen oke….???!!!
Groeten Gerben en Erwin
PS: Namens de JO11-1 willen we de spelers en begeleiding van de JO11-2 feliciteren met hun behaalde kampioenschap, netjes gedaan!

NOAD’32 JO11-1 – RKTVC JO11-1: 1-7 (RUSTSTAND: 0-2)    – 1-4-2017
Uitslag NOAD’32 JO11-1 helaas geen 1 april grap!
Wie speelden er mee: Nick Goemaat, Yannick van Giessen, Julian van Giessen, Mike Lakerveld, Jamie van Wijk, Dennis Versluijs, Evan van Rijswijk, Julian Kant en Levi Verheij. Afwezig: Miles Sonneveld en Dimar Noorloos.
Vandaag trof NOAD’32 JO11-1 weer een sterke tegenstander: RKTVC uit Tiel! We zien al vrij snel hetzelfde spelbeeld als vorige week, een tegenstander die ons meteen onder druk zet. Toch konden we dit het eerste kwartier vrij goed bijbenen en omdat het vizier niet op scherp stond bij RKTVC bleef het lange tijd 0-0. Toch moesten we de 0-1 incasseren, een op het oog houdbaar schot viel toch binnen in de verre hoek. Net voor rust kapt een speler zich knap vrij en tussen 2 spelers van ons schoot hij goed binnen, 0-2 ruststand.
De tweede helft was dramatisch van onze kant. Doordat sommige jongens verzaakten bij hun directe tegenstander te blijven, kon RKTVC steeds de vrijstaande man bereiken en ze speelden dit prima uit. Zo konden ze uitlopen naar een eindstand van maar liefst 1-7. Mike redde voor ons de eer door tegen te scoren. Nogmaals jongens: als jullie je taken niet allemaal uitvoeren, zien jullie wel dat we het knap moeilijk kunnen hebben, daarom ook goed naar beide trainers luisteren, ze staan niet te roepen om jullie te pesten! Volgende week spelen we UIT om 08:30uur bij NivoSparta. Wasbeurt voor Mike Lakerveld..
Groeten Gerben en Erwin

NOAD’32 JO11-1 – SLEEUWIJK JO11-1: 1-5 (RUSTSTAND: 0-3)   – 25.03.2017
Wie speelden er mee: Nick Goemaat, Yannick van Giessen, Mike Lakerveld, Jamie van Wijk, Dennis Versluijs, Evan van Rijswijk, Julian Kant en Dimar Noorloos. Geblesseerd: Miles Sonneveld en Levi Verheij.
Deze ochtend stond de return tegen Sleeuwijk op het programma, in de heenwedstrijd werd ons de overwinning door een belachelijke penalty door de neus geboord en waren we gebrand om vandaag wel die overwinning te pakken, helaas is daar bar weinig van terecht gekomen!
We stonden vanaf de aftrap flink onder druk en het was wachten op de eerste goal van Sleeuwijk, die kwam er uiteindelijk doordat we niet allemaal bij onze tegenstander stonden. Een hoge bal verkeerd ingeschat door onze keeper betekende de 0-2 en niet veel later lag ook de 0-3 in het net. Kwamen wij ook nog in het stuk voor, nauwelijks, met speldenprikjes maak je de keeper van Sleeuwijk niet echt zenuwachtig.
Na de rust komen we toch op 1-3, een foutje in de verdediging werd door Jamie meteen afgestraft en we hadden weer wat hoop. Sleeuwijk dacht daar anders over en ze wisten nog twee keer te scoren, eigenlijk moet ik zeggen; ze wisten MAAR twee keer te scoren, want Nick wist zich vandaag te onderscheiden met een paar knappe reddingen. Vandaag verloren van een betere tegenstander en eigenlijk pas de eerste wedstrijd waarin we vrij kansloos waren en bleven. Als het niet loopt, zoals jullie willen zullen jullie ook ALLEMAAL je stinkende best moeten doen en niet gaan lopen huilen of gaan zeuren op elkaar. Doet je teamgenoot het wat minder, loop jezelf maar een stapje harder. Verliezen of tegenslag hoort er nu eenmaal bij en juist dat zijn de leermomenten, blijf je liggen janken op de grond of sta je op en ga je jezelf en het team verbeteren…?? Volgende week gaan we het weer proberen, THUIS om 08.30uur spelen we tegen RKTVC. Wasbeurt dan voor Levi Verheij.
Groeten Gerben en Erwin

ASPEREN JO11-1 – NOAD’32 JO11-1: 3-2 (RUSTSTAND: 1-1)    18-03-2017
Wie speelden mee: Miles Sonneveld, Yannick van Giessen, Mike Lakerveld, Jamie van Wijk, Dennis Versluijs, Evan van Rijswijk, Levi Verheij en Dimar Noorloos. Afwezig: Nick Goemaat en Julian Kant.
Vandaag was zo’n dag, dat het gewoon allemaal tegenzat. De wedstrijd begon nog voortvarend van onze kant en we kwamen al snel op 1-0 door een goal van Yannick, maar vanaf dat moment ging het eigenlijk mis. Julian Kant was helaas niet fit genoeg om te spelen en Nick was nog steeds geblesseerd, waardoor we 1 wissel hadden. Op zich prima te doen, maar helaas moest Miles ook al vrij snel de strijd staken ivm een bovenbeenblessure, dus waren we al snel door onze wissels heen. Asperen was voetballend stukken minder dan onze jongens, maar beschikten wel over een superspits, die na de zomer bij PSV gaat spelen en ondanks dat Mike hem prima onder controle had, wist hij toch eenmaal aan ieders aandacht te ontsnappen en zo de 1-1 binnen te prikken. Met deze stand gaan we rusten. In de rust blijkt ook Levi niet verder te kunnen, ook vanwege een bovenbeenblessure, dus stonden we met een man minder op het veld.
Over de 2e helft kan ik kort zijn, de jongens streden voor elke meter en deden met een man minder zeker niet onder, Yannick wist zelfs nog te scoren, maar mede doordat twee van de vele dubieuze beslissingen van de scheidsrechter een goal voor Asperen opleverde, verliezen we deze wedstrijd wel met 3-2, waarvan ik zeker weet dat als we deze wedstrijd met 7×7 uit hadden kunnen spelen, dat we deze hadden gewonnen.
Snel vergeten deze wedstrijd en laten we hopen dat de blessures van Miles en Levi mee gaan vallen en dan gaan we zaterdag revanche nemen tegen Sleeuwijk THUIS om 0830uur.
Groeten Gerben en Erwin