NOAD’32 JO13-1

NOAD’32 JO13-1 – DESK JO13-2: 8 – 1

Afgelopen zaterdag speelden we onze zesde competitiewedstrijd. Deze keer moesten we aantreden tegen Door Eendracht Sterk Kaatsheuvel, oftewel DESK uit de Kets.
Wat zou het worden deze zaterdag. Het al bekend dat Jari en André er niet bij zouden zijn. Ook Sylven zou er niet bij zijn, allemaal een heerlijk weekje of weekendje weg! Op vrijdagavond kwam er nog een appje binnen met niet zo’n lekkere boodschap. Ook Sjors kon niet meespelen.
Wat nu ? Dan hebben we maar 11 spelers over, hopen maar dat ze er allemaal zijn. Maar ik was er niet gerust op. Onze geliefde clubblad er maar bij gepakt. De JO15, die zijn vrij? Aha, snel een paar telefoontjes gepleegd. Edwin van Wijk was bereid om mee te helpen als leider en zijn zoon Jamie wilde ook wel meedoen. Hij is speelgerechtigd voor de JO13, al speelt hij dan in de JO15.
We zijn al vroeg klaar voor de wedstrijd. Om 5 voor half negen wilden ze al beginnen, sommigen vonden zich al warm genoeg, maar er liepen ook spelers bij met ‘hoge’ schouders, een teken dat ze het koud hadden (van warm lopen?).
De scheidsrechter deze morgen is Ayrton Versteeg en heeft het gedulde om rustig te wachten om netjes om half negen af te trappen. Maar waren onze jongens wel helemaal wakker? Het begon wel wat slapjes van onze kant. Toch kregen wij de eerste kansen via Jamie en Evan. Echter het was DESK die de score opende. Een terugspeelbal van Gijs was niet goed en Ian moest aan de bekende noodrem trekken. Dat betekende een penalty ( en een dikke rode kaart als ze ouder zouden zijn….. ). De penalty werd goed binnengeschoten: 0-1.
Daarmee waren we gelijk wakker geschut. Vanaf dat moment zaten onze spelers er feller op. De duels werden gewonnen van de over het algemeen wat kleinere spelers van DESK. Is dat ons probleem? Of is dat een keuze van DESK? Voor rust lopen we uit tot 3-1 door doelpunten van Jamie en Evan.
In rust toch maar even aangekaart dat we wel veel buitenspel staan. Iets wat niet nodig is als je wat meer geconcentreerd voetbal speelt. Bovendien kost het veel verspilde energie.
De tweede helft zijn we de bovenliggende partij, niet zo zeer voetballend maar eerder op fysieke vlak zijn we beduidend sterker. We zien ontzettend veel kansen, sommigen gaan er in, maar velen worden ook verprutst. De eindstand werd uit eindelijk 8-1. Mijn inziens veel te weinig, het had met gemak 15-1 kunnen zijn. De doelpunten werden gemaakt door Marcin 1x, Evan 3x, Jamie 3x en Seth 1x.
Volgende week spelen we echte topper. Dan kunnen we aan de bak tegen Sc Elshout. Elshout staat op de vierde plek in de stand, nadat ze afgelopen zaterdag met 1-4 wonnen van de bovenste. Dus dat zegt wel wat.
Rest mij nog de zeggen: Edwin en Jamie, hartstikke bedankt voor jullie hulp. Ayrton prima gefloten!
Wie speelden er mee: Ian Brans, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, George Maqdesie, Luca Rosenbrand, Luuk Versluijs, Seth Versteeg, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Evan van Rijswijk, Marcin Grzywacs, Jamie van Wijk
Afgemeld: Sylven van Bergeijk, Sjors Kuijer, Jari Groeneveld en André Groenenveld

Leider: Jetse van Tilborg

WSC JO13-4 – NOAD’32 JO13-1: 1-10
Een wedstrijd die geen wedstrijd werd . . . . . . . .

Opnieuw moesten we zaterdag aantreden tegen een Waalwijkse club. Deze keer tegen WSC. WSC speelde vroeger in zwart-geel, maar ergens begin vorige eeuw had men een heel wijs bestuur: dit zijn niet de kleuren waarin we willen voetballen. Vanaf die tijd, ergens in 1921, schakelde men over naar andere kleuren, namelijk oranje-zwart. Tot op de dag van vandaag speelt men ook in die kleuren. WSC bevindt zich vlak bij het RKC-stadion en ook een best grote club, bijna 1000 leden.
Om half tien reisden we af met maar 12 man. Seth had zich afgemeld en Jari en leider André mochten hun familie gaan lastig vallen in een vakantiehuisje.
Eenmaal in Waalwijk aangekomen, viel de regen al gestaag naar beneden. Waar zijn de dug-outs riepen de ouders? Huh, die zijn er niet… Jammer ouders, dan mogen jullie ook lekker in de regen gaan staan.
We speelden op een nieuw ingezaaid veld, waar sinds begin oktober op gespeeld mocht worden. De dug-outs moesten nog geplaatst worden.
Om iets over half elf begonnen we aan de wedstrijd. De scheidsrechter was een jochie, net iets groter dan de spelers zelf. In eerste instantie denk je dan: dit toch niet wenselijk? Achteraf gezien heeft die jongen prima gefloten.
We zijn nog maar net bezig of Luuk gaat op links goed door en scoort de 0-1. Even later was Jeroen die een schot leverde, niet krachtig genoeg, maar daar was Sylven die nog een laatste zetje gaf: 0-2. We zijn veel te sterk. Voetballend, maar ook fysiek zijn wij veel verder. Nog voor rust lopen we uit tot 0-5 door een penalty van Ian en twee doelpunten van Marcin. We zien nog een spaarzame aanval van WSC. Het vergrijp van onze verdediger was licht, maar de scheids vond het een pingel waard. Gelukkig weet onze stand-in keeper Evan deze penalty uit de hoek te rammelen. Geweldige actie!
Zo gaan we rusten met een 0-5 ruststand. Ian gaf aan niet meer verder te kunnen. Daarmee hadden we geen wissels meer.
De tweede helft begint en het weer is inmiddels al lekker opgeklaard met een heerlijk zonnetje. Onze jongens gingen dan ook direct in de luiaard stand. De eerste 10 minuten van de tweede helft geloofden ze het wel. Op zich wel begrijpelijk, maar toch. Je probeert ze aan te sporen om door te gaan.
Marcin had een paar prima acties en tilde de score naar 0-7. WSC kreeg daarna mijn inziens te veel ruimte om te spelen en kreeg dan ook een paar kansen. Eén van deze mogelijkheden wisten ze te benutten: 1-7. Was dit buitenspel? Nee, de speler die buitenspel stond deed niet mee aan het spel en kan daardoor niet buitenspel staan. Even later kregen ze zelfs nog een tweede penalty, deze keer wel terecht. Maar zoals
Vervolg WSC JO13-4 – NOAD’32 JO13-1
eerder gezegd hebben we een goede vervanger op doel staan en opnieuw wist Evan de penalty te stoppen. Geweldig! Daarna was het NOAD die nog even aanzette en nog drie maal scoorde. De doelpunten makers waren Jeroen, Carlo en Sylven. De eindstand kwam hiermee op 1-10
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, George Maqdesie, Luca Rosenbrand, Luuk Versluijs, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Evan van Rijswijk, Marcin Grzywacs
Afgemeld: Seth Versteeg, Jari Groeneveld en André Groenenveld

Leider: Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO13-1 – RWB JO13-2: 4 – 3

Afgelopen zaterdag stond onze vierde competitiewedstrijd op het programma. Deze keer mochten we thuis aantreden tegen RWB, Rood-Wit-Blauw uit Besoijen (Waalwijk). Vooraf wisten we al dat Seth niet mee doen vanwege zijn zere enkel, Marcin een weekend weg was en dat Ian niet kon keepen omdat hij een paar vingers gekneusd had. Kortom we hadden dus ‘personele’ problemen. André reageerde daarop al vroeg en wist Jamie van Wijk ‘te strikken’ om met ons mee te doen. Zo hadden we toch nog een paar wissels. Dit zou in eerste instantie George en Ian zijn. George omdat hij niet getraind had en Ian normaliter onze keeper is. Echter voor de wedstrijd gebeurde er iets waar we geen rekening mee gehouden hadden. Hopelijk gebeurt zo’n incident nooit meer! Al met al had dit tot gevolg dat George alsnog kon beginnen.
We begonnen om iets over half negen onder leiding van Siegfried de Fijter. Op doel stond Evan, achterin Sjors, George, Dimar en Gijs. Op het middenveld Jari, Jeroen en Carlo. Voorin Jamie, Luca en Sylven. We kregen direct al een paar leuke kansen, maar de scherpt ontbrak. Na een kwartier was het dan toch raak. Jamie tikte uit een hoge voorzet prima binnen: 1-0. Tot de rust krijgen we nog een paar kansen maar helaas, geen doelpunten.
In de rust werden de bekende puntjes weer op de i gezet door André. De achterhoede mocht wel wat minder risico’s nemen en bal eerder inpassen. De middenvelders en aanvallers mochten wel wat meer ‘in de bal’ komen, of te wel, als je aangespeeld wordt naar de bal toe te komen en niet stil te blijven staan met de tegenstander in je rug. De tweede helft begint en merken direct dat RWB een tandje had bijgezet. Ze kregen een paar corners die best gevaarlijk waren. Toch wisten we de 2-0 te maken, een wat veiliger marge. Het doelpunt werd gemaakt door onze stand-in spits Ian.

Ook RWB kreeg diverse kansen en wist dan toch Evan te passeren, volgens mij uit een corner: 2-1. In die fase van de wedstrijd speelt het spel zich veel af op onze helft. Dat gaf natuurlijk ook de mogelijkheid om de snelheid van Jamie te benutten. Hij speelde zich prima vrij en bood Ian de mogelijkheid om nogmaals te scoren: 3-1. Even later was het weer raak, nu door Jamie zelf. De buit is binnen met 4-1. Zou je zeggen?
Daarna werd het van onze kant toch wel beduidend minder. Achterin werd er veel ruimte weggegeven. Evan werd een aantal keren getest, maar slaagde voorlopig wel! Hij deed het prima! RWB werd echt sterker en maakte in korte tijd de 4-2 en zelfs de 4-3. Gelukkig bleef het daarbij. Het was wel vreemd dat de scorebordklok pas 29 minuten aangaf, terwijl we 2 x 30 minuten spelen. Maar dat had wel een reden! De scorebordklok was te laat aangezet in de tweede helft en we hadden al 3 minuten gespeeld voordat de Siegfried dit constateerde. Siegfried was gelukkig wel zo slim om dit direct aan te geven bij alle leiders. De spelers hadden het daarentegen niet goed meegekregen. Daarom reageerden sommige spelers nogal boos. Jammer dat dit zo moest, terwijl de wedstrijd heel sportief verlopen was.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, George Maqdesie, Luca Rosenbrand, Luuk Versluijs, Jari Groeneveld, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Evan van Rijswijk, Jamie van Wijk,
Afgemeld: Marcin Grzywacs, Seth Versteeg

Leider: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

Vriendschappelijk: GRC’14 JO13-1 – NOAD’32 JO13-1: 5-3

Het is zaterdagochtend 8 uur. Het regent, alles is donker en grijs. Waarom gaan we eigenlijk vriendschappelijk voetballen met dit weer? Waarom doen we dit? Dat waren de vragen die ik mijzelf stelde.
Vervolgens hoorde ik ook nog dat George in de nacht ‘doodleuk’ even afmeldde. Vervolgens komt er nog een afmelding binnen van Luca Rozenbrand. Dan zakt de motivatie bij mij behoorlijk weg. Gelukkig had André al een paar spelers van andere teams bereid gevonden om mee te doen.
Zo sloot Jami van Wijk, Niek van Wijk en Myron Sonneveld aan. Daarmee hadden we toch nog 12 spelers.
Om iets over negenen vertrokken we in de regen naar Giessen. Gelukkig speelden we op het hoofdveld met kunstgras. De meegekomen ouders konden daardoor lekker droog vanaf het balkon naar het voetbal kijken. Het was wel apart dat de kantine nog niet open was.
Na het omkleden en het bekend maken van de opstelling, moesten we toch nog wat meer vertellen. Het team waar we tegen gaan spelen komt uit in 1e klasse. Ze spelen dus aanzienlijk hoger dan wij. Het kan dus zijn dat we een behoorlijk pak slaag kunnen krijgen.
Wat we vandaag niet willen zien, dat we dan onze ‘koppies’ maar laten hangen. En ga elkaar geen verwijten maken. Doe het met elkaar, coach elkaar en probeer kort bij elkaar te blijven. En vergeet niet: iedere wedstrijd begint met 0-0 en de bal is rond en kan dus alle kanten oprollen. . . . . .
Om 10 uur beginnen we en gelukkig het weer klaart op en zowaar zien we de zon ! GRC’14 mag aftrappen en na een paar minuten is het al raak. Er werd te veel ruimte weg gegeven en er werd geen gebruik gemaakt van de buitenspelval: 1-0.
Even later zien we weer een prima aanval van GRC’14 en wordt het 2-0. Zo moet het toch niet doorgaan deze morgen, want dan kunnen we er wel een telraam bij halen. Toch gebeurde er iets bijzonders. Er werd niet gemopperd, nee de ruggen werden gerecht. De duels werden gewonnen. Onze backs Gijs en Myron stonden echt prima te verdedigen. En onze middenvelders zaten er bovenop. Onze twee van Wijkjes voorin maakten het GRC’14 behoorlijk lastig. Jami ging op links goed door, gaf een prima voorzet en Niek – de kleinste van het veld – tikte zeer beheerst de 2-1 binnen. En even later was het weer raak. Jami omspeelde de verdedigers en ook nog de keeper en maakte de 2-2. Zo, wie had dat gedacht? Ik in ieder geval niet . . . . .
GRC’14 had op rechts ook een behendige speler staan. Hij omspeelde onze verdediger en lag de bal netjes terug en dat betekende de 3-2. Maar zoals gezegd, het team dat er vandaag stond was eensgezind. Er werd goed ‘geknokt’ voor iedere bal. Het was echt een team.
We zaten in een fase dat GRC’14 misschien beter voetbalde, maar waarin wij de kansen kregen. Zo maakte Niek van Wijk de verdiende 3-3 net voor rust. Dat is wel lekker om zo naar de kleedkamer te gaan.
In de rust werd er niet zoveel gezegd. Gijs zou er uit gaan en Sjors erin.
Begin van de tweede helft hebben we het toch moeilijk en staan we soms behoorlijk onder druk. Gelukkig weten redelijk stand te houden. In die fase had GRC’14 zomaar een handvol doelpunten kunnen maken. Het bleven er maar twee: 5-3.
Daarna krabbelde NOAD weer wat op en kregen wij nog een paar prima mogelijkheden via Jami, Niek, Jari en Sylven. Soms werd er te snel op doel geschoten en had een combinatie (één-tweetje) tot meer doelgerichtheid kunnen leiden. Daarom bleef het 5-3.
Het is misschien vreemd om te zeggen dat we tevreden waren, ondanks dat je verliest. We hebben gewoon prima partij gegeven tegen een team dat 3 klassen hoger speelt.
Jami, Niek en Myron, ik ga jullie niet bedanken voor het meespelen. Ik wil jullie wel bedanken voor hetgeen wat jullie lieten zien. Dat waren soms dingen die je bij de volwassenen niet ziet. Mooie, simpele techniek en slimmigheidjes in het spel.

Wie speelden er mee: Ian Brans, Sjors Kuijer, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groeneveld, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Evan van Rijswijk, Jami van Wijk, Niek van Wijk en Myron Sonneveld

Afgemeld: George Maqdesie, Luca Rosenbrand, Luuk Versluijs, Marcin Grzywacs, Seth Versteeg

Leider: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

Met vriendelijke groet,

Jetse van Tilborg

St Altena/Almkerk JO13-2 – sv NOAD’32 JO13-1

Na de ongelofelijke zeperd van een wedstrijd vorige week en de belabberde trainingsinstelling van afgelopen week, waren we benieuwd hoe het vandaag zou gaan. Iets voor acht uur vertrokken naar de Nieuwendijk om daar te spelen tegen de combinatie Altena/Almkerk.
We moesten aantreden tegen de JO13-2, dus niet tegen het echte keurkorps van de JO13. Vooraf was er ook nog een discussie: Moeten we weer voetballen op kunstgras? Sommige van onze jongens vinden het niks, anderen vinden het weer prima. Eenmaal aangekomen in Nieuwendijk, kregen we een leuke mededeling: we spelen op het grasveld ! Yes. Als leiders waren we daar blij mee. Dat ligt ons beter dan het kunstgras. Het warmlopen voor de wedstrijd was weer als vanouds. Balletje trappen, stilstaan en verkleumen. Blijkbaar vinden onze jongens het wel goed zo.
We beginnen met een iets andere opstelling dan gewend. Zo staat Evan nu in de verdediging, samen met Dimar, Sjors en Gijs. Jari, Jeroen en Carlo vormen het middenveld en voorin vinden we Luuk, Sylven en Marcien. Om kwart negen begint de wedstrijd. Het wordt al snel duidelijk dat we fysiek veel verder zijn dan de tegenstander. Maar ook voetballend bepalen wij wat er gebeurt. Al heel snel maakt Luuk de 0-1. Even later kregen we nog een paar prima kansen via Sylven, Luuk en Marcin. Als het iets beter hadden uitgevoerd (eerder over passen, of niet te snel zelf schieten), dan had de ruststand wel 0-5 kunnen zijn. We gaan rusten met een stand van 0-2.
Op weg naar de kleedkamer hebben we de scheidsrechter erop geattendeerd dat de doeltrap vanuit het doelgebied genomen moet worden. “Nee hoor, dit is altijd bij de jeugd vanaf de 16”, was de reactie. Nogmaals erop gewezen dat dit toch echt veranderd is met de ingang van dit seizoen. Maar helaas.
We hebben maar te respecteren wat de scheidsrechter beslist.
Gelukkig konden we deze keer wel gewoon naar de kleedkamer en wat drinken en een praatje houden. Zoals het hoort! Als de tweede helft begint, ligt binnen een minuut de 0-3 in het doel door Sylven. Dan gaat het even heel snel met de score. Volgens mij maakte Sylven een loepzuivere hattrick en liepen we zo uit naar 0-5. De wedstrijd is gelopen. Er wordt volop gewisseld. Soms komen ook spelers op andere posities te staan dan dat ze gewend zijn. Niks mis mee, daar leer je weer van. Uiteindelijk wordt de score naar 0-7 gebracht door Marcin.
In de laatste minuten verslapten we wat en moesten we nog een tegendoelpunt toestaan. Was deze nu wel of niet over de lijn? De scheidsrechter kon het niet zien. Ondergetekende wel, en voor mij was hij duidelijk over de lijn geweest. Balen, maar eerlijk is eerlijk. Zo werd de eindstand 1-7.
Waren we vandaag nu goed? Nee, maar we hadden wel veel meer inzet dan vorige week. En met inzet begint alles. Als je inzet hebt, kun je wat bereiken.
De komende twee weken zijn we vrij. We gaan proberen nog een wedstrijdje te regelen.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groeneveld, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Seth Versteeg, Marcin Grzywacs, Luuk Versluijs en Evan van Rijswijk
Afgemeld: Luca Rosenbrand

Leider: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

JEKA JO13 – Noad’32 JO13: 4-0

De 2e wedstrijd van het seizoen staat voor de deur. Uitwedstrijd op een heerlijke tijd, lekker weer, veel belangstelling van de ouders, wat wil je nog meer. Bij JEKA aangekomen krijgen we te horen dat er op kunstgras gespeeld moet worden. De voorbereiding op deze wedstrijd liet wat te wensen over daar wij met zijn allen bij nog een elftal in de kleedkamer zaten waardoor je kont aan kont stond en eigenlijk je niet op fatsoenlijke wijze kon omkleden. Snel het veld op waar je alle ruimte hebt om vrij te bewegen. De warming up was kort en er stond een behoorlijk windje over het niet al te beste kunstgras.
De scheidsrechter blaast voor het begin van de wedstrijd en na 5 minuten is duidelijk te zien dat wij iets vergeten zijn in Wijk en Aalburg….. De “ZIN” om te voetballen. Waar het aan heeft gelegen was voor het leidersduo één groot vraagteken. Voetballend was JEKA gewoon beter daar is niets aan te doen maar om
vervolgens als makke schapen in de wei te staan en te kijken hoe JEKA voetbalt dat gaat er bij mij niet in. Lukt het niet voetballend dan willen wij zien dat er geknokt wordt voor iedere bal, duels willen winnen, elkaar ondersteunen. Kortom mouwen opstropen en knallen.
Dit was dus zoals gezegd niet het geval en ik zal de lezers niet vermoeien met wedstrijdfeiten behalve de uitslag van 4-0. Daar is alles mee gezegd. Wel is in de kleedkamer na de wedstrijd met elkaar besproken om deze week weer gewoon met een positieve insteek op het trainingsveld te staan en er aanstaande zaterdag weer te staan met de juiste instelling en het plezier wat nodig is om er in ieder geval een heerlijk potje voetbal van te maken.
Aanwezig: iedereen

NOAD’32 JO13-1 – GDC JO13-1: 4– 0

Afgelopen zaterdag stond onze eerste competitiewedstrijd op het programma. We moesten thuis aantreden tegen GDC, een tegenstander waar we eigenlijk niet zoveel van wisten.
Leider André had de gehele nacht Schiphol bewaakt, dus hij was er niet bij. Gelukkig was onze nieuwbakken trainer voor de maandagavond Stefan Bouman bereid om te vlaggen.
De opstelling kende geen echte verrassingen. We begonnen met Ian op doel, Gijs, Dimar, George en Sjors in de verdediging. Op het middenveld stonden Carlo, Jeroen en Luca. Voorin stonden Luuk, Sylven en Marcin.
Als wissels hadden we er vier: Evan, Jari, Antonie en Seth. Om half negen werd er afgetrapt onder leiding van scheidsrechter Luuk Versteeg. Wat direct opviel, was dat de tegenstander fysiek kleiner waren dan wij.
Als de wedstrijd begint, gaat GDC goed van start, ze speelden gemakkelijk over. Ons team moest echt een beetje op gang komen en gaven de tegenstander te veel ruimte om te voetballen. Gelukkig hebben we een centrum staan (Dimar en George) die zich niet zomaar gewonnen geeft.
Een paar schoten van GDC waren best gevaarlijk, maar dan hebben altijd Ian nog. Na een minuut of vijf lijken we alles controle te krijgen. Onze vleugelaanvallers Luuk en Marcin komen gevaarlijk door. Het is Marcin die met een geweldige ‘rush’ buiten om gaat, naar binnen komt en stevig uithaalt: 1-0.
Daarna volgen er 20 minuten tot de rust, waarin GDC best goed partij geeft, soms ook het betere spel heeft, maar wij de doelpunten maken. Bij ons is het overspelen erg onrustig. We leveren ook te vaak te snel de bal weer in. Waar komt dit door?
Omdat we 4 spelers tegelijk wisselen? Of is het dat onze spelers niet goed de ruimtes zien die er toch echt wel zijn? Toch lopen eigenlijk vrij simpel uit naar een 4-0 voorsprong, doordat we voorhoede hebben met behoorlijke snelheid en schotkracht.
Het is rust. Geen drinken? O ja, dat is veranderd. Niet echt praktisch dat je zelf de ranja moet ophalen in de kantine, maar uiteindelijk komt het goed. De jongens vonden het goed gaan met de wedstrijd. Daar hadden ze op zich gelijk in, als je puur naar de stand kijkt. Maar als je als leider/trainer naar het spel kijkt, dan is er nogal wat voor verbetering vatbaar. Daar moeten we echt aan gaan werken, want als we een fysiek sterkere tegenstander krijgen, dan zal het heel lastig worden.
De tweede helft beginnen met wat omzettingen, Sylven gaat naar de verdediging en George mag reserve. Ook Gijs mag het een keer als rechtshalf proberen. Zo komen een paar spelers op een wat vreemde plek voor hen te staan. De stand is 4-0, dus we kunnen gewoon wat proberen.
Het is lastig met 4 wissels, je wilt iedereen laten spelen en het liefst een beetje op hun eigen plek en dan ook nog zodanig, dat je de wedstrijd niet uit handen geeft. Gelukkig deden dat onze jongens niet. Verdedigend zat het wel goed vandaag. In de tweede helft kregen we genoeg kansen om de score verder op te voeren, maar er werd te vaak een verkeerde keuze gemaakt. Ga niet voor eigen succes, voor je eigen doelpunt. Ga zodanig voetballen, dat anderen het doelpunt kunnen maken. De betreffende spelers weten dat nu!
Daardoor werd de tweede helft een beetje saai. GDC was niet meer bij machte en wij geloofden het eigenlijk wel. Daardoor bleef het bij 4-0.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groeneveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Seth Versteeg, Marcin Grzywacs, Luuk Versluijs en Evan van Rijswijk
Afgemeld: André Groenenveld

Leider: Stefan Bouman en Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO13-1 – Woudrichem JO13-1: 6–3

Afgelopen zaterdag speelden we onze laatste bekerwedstrijd tegen Woudrichem. Het was al duidelijk wie er in onze poule zou doorgaan naar de volgende ronde, namelijk Achilles Veen. Wij en Woudrichem gingen uitmaken wie als tweede in de poule zou eindigen.De wedstrijd zou beginnen om half negen, maar vijf minuten voor tijd was Woudrichem nog niet op het veld. Lichtelijke paniek brak uit, gelukkig ze waren al wel gearriveerd. Dus iets later gepland begon de wedstrijd onder leiding van Siegfried de Fijter.
We waren de eerste minuten feller en drukten de tegenstander terug op hun helft. Al vrij snel maakte Sylven 1-0 na goed doorzetten. Even later ging Evan op rechts goed door, gaf een voorzet en ja hoor: ploft de bal over de keeper in het doel.“Een slechte voorzet, maar wel een mooi doelpunt”, werd er geroepen van de zijlijn. Maar ook die tellen. Nog voor rust maakte Sylven 3-0 na opnieuw goed doorzetten. Daarna zwakten we toch wel iets af. Woudrichem meer op onze helft en soms ook dichter bij ons doel.
Woudrichem kreeg een vrije trap iets buiten de zestien. Deze ging in één keer op doel. Onze keeper zag er even niet goed uit en de bal rolde tergend langzaam over de doellijn. Jammer, dat kan gebeuren. Even later kreeg Woudrichem weer een grote kans en nu wist onze keeper ons wel te redden. Het werd een hoekschop die niet gevaarlijk meer werd.
We gaan rusten. André maant de jongens om niet gelijk het hoofd te laten hangen als het misgaat: hoofd omhoog en doorgaan, het is maar voetbal! Aan de verdediging wordt verteld alleen uit te verdedigen als er ruimte is. Als het gevaarlijk is, gewoon ‘ruimen’, weg met de bal.De voorhoede mag ook mee terug verdedigen. Het spel stopt niet als de aanval voorbij is. En de middenvelders: blijf meer op je plaats voetballen.
De tweede helft begint. Woudrichem krijgt na een paar minuten te veel ruimte en kan weer uithalen op het doel: 3-2. Even later haalt Marcin maar eens een keer uit en scoort de 4-2. In deze fase van de wedstrijd zijn we duidelijk iets sterker dan de tegenstander, maar toch blijft ons spel wat onrustig.
Als we meer rust aan de bal zouden hebben (is makkelijker gezegd dan gedaan), dan weet ik zeker dat we veel meer doelpunten hadden gemaakt. Toch liepen we uit naar 5-2, opnieuw door Marcin. Woudrichem kwam daarna terug tot 5-3, nadat bij ons teveel spelers naar voren waren gegaan en niet tijdig terug waren. De laatste 10 minuten liet Luuk een paar keer zien waar hij goed in is. Op snelheid er langs en dan de voorzet geven , of zelf richting doel gaan en schieten. Nu schoot hij zelf en het was raak: 6-3. Gezegd mag worden dat Luuk goed bediend werd door Carlo !
De wedstrijd was hiermee gelopen. Spelers van Woudrichem liepen te mopperen op de scheidsrechter, wat gewoon onterecht was. Woudrichem kreeg de laatste minuten nog een kans doordat er een speler goed doorging. Echter met een ultieme poging voorkwam Jari het doelpunt !
De scheids floot af en de wedstrijd kende een eindstand van 6-3. Met deze uitslag eindigden we als tweede in de poule. Eén wedstrijd gewonnen, één verloren en één gelijk. Op zich een prima resultaat.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groeneveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Marcin Grzywacs, Luuk Versluys en Evan van Rijswijk.
Afgemeld: Seth Versteeg

Leiders: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

Achilles Veen JO13-1 – NOAD’32 JO 13-1: 6 – 0

Als verrassing had de KNVB ons ingeloot bij Achilles Veen en Sparta’30. Nou ja ingeloot? Volgens mij zijn er nog meer regels aan verbonden dan bij Champions League loting. Het is allemaal heel erg voorspelbaar. Voordeel is dat we niet ver hoeven te reizen.
Maar ieder voordeel heb ook z’n nadeel. Doordat ze bij elkaar in de klas zitten op het voortgezet, wisten ze al tegen wie ze moesten spelen en of ze wel of niet goed waren. De verrassing is daarmee dus eigenlijk weg.
De enige echte verrassing was, dat we in een wel hele grote kleedkamer mochten omkleden. In die zin zijn de ‘vieènse’ maatschaven iets ruimer van bij ons. Ook mochten we spelen op het hoofdveld, jammer genoeg wel voorzien van kunstgras.

Zoals gezegd wisten een paar jongens al dat Achilles een team goed heeft (spelen ook een klasse hoger), maar zoals werd opgemerkt: we beginnen met 0-0 en de bal is rond. Dus het kan alle kanten op.
Om 09.00 uur begon de wedstrijd met 4 wissels op de bank. Achilles nam eigenlijk gelijk het initiatief. We werden behoorlijk terug gedrukt op ons eigen helft. Achilles mocht een paar corners nemen, maar die werden prima weggewerkt. Wat niet goed ging, was het zogenaamd ‘druk zetten op de bal’. Soms werd er bij balverlies niet gelijk gejaagd om de bal weer af te pakken. Vanaf de 16meter mocht Achilles aanleggen om te schieten. Daar is dan geen houden aan. Achilles kwam terecht op voorsprong.
Even later werd er door het midden uitverdedigd, ook dit werd direct afgestraft. We stonden met 2-0 achter. Het nog echter gekund, maar gelukkig had Ian nog 2 prima reddingen. Er wordt daarna bij ons een 4-voudige wissel doorgevoerd. Dat deed de wedstrijd iets veranderen. We kregen kansen, maar hadden de pech dat de paal in de weg stond. En ook de keeper van Achilles was een sta-in-de-weg. Anders het zomaar anders kunnen lopen. Achilles greep in, zette wat spelers om, en nam weer het initiatief. Rond de 25ste minuut omspeelde een Achilles speler onze rechtsachter en gaf hem netjes voor wat de 3-0 betekende. En even later was het al weer raak. We moeten met gebogen hoofd gaan rusten met een 4-0 achterstand. Dat is al even geleden, dat we zo dik achter stonden. Ging het dan zo slecht? Of deden wij er te weinig aan? Ik denk dat Achilles Veen een paar prima spelers heeft die daadwerkelijk het verschil maken. In de rust hamerde André op de inzet. Blijf die geven, al wordt het 12-0, maar blijf positief en blijf je best doen.
De tweede helft begon en zo waar, we kregen echt prima kansen. Sylven en Marcin waren dichtbij, maar het was steeds weer die dekselse keeper van Achilles. Luuk en Evan kwamen ook regelmatig goed door, maar de eindpass naar een medespeler ontbrak dan. Daar moeten we aan gaan werken jongens! Achilles kreeg ook nog diverse kansen, soms ook wat geholpen door de NOAD-verdediging (buitenkant verdedigen….). Zo liep Achilles uit naar 6-0. Aan het einde van de wedstrijd kregen toch nog 2 prima kansen, maar de schoten waren net naast. De ‘eer’ kon helaas niet gered worden. Jammer, we hadden dat qua kansen zeker verdiend.
Volgende week spelen we onze laatste bekerwedstrijd. We spelen dan thuis tegen Woudrichem JO13-1. Ik denk dat een gelijkwaardige tegenstander is.
Arno de Waal: Arno moet op maandag en woensdag lang naar school. Bovendien moet hij ver fietsen. Dit alles valt niet te combineren. Dat is reden dat Arno heeft besloten (voorlopig) te stoppen met voetbal.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groenenveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Marcin Grzywacs, Seth Versteeg, Luuk Versluys en Evan van Rijswijk

Leiders: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO3-1 – Sparta’30 JO13-1: 2 -2

Na een voetbalvakantie van bijna 3 maanden kwamen we vorige week weer voor het eerst bij elkaar voor de training. In die tijd is er uiteraard veel gebeurd. Het meeste wat mij persoonlijk opviel, is dat de jongens zo ontzettend gegroeid zijn en dat ze er allemaal gezond uit zien.
Dit wordt ons eerste seizoen dat we over een heel veld gaan spelen. Er gaat dus de komende weken veel veranderen. Wat nu al veranderd is, is dat de groep groter is geworden. We zijn nu met 16 spelers in plaats van 11.

De grote kern is de groep van vorig jaar, de JO12 die in het voorjaar kampioen werden. Dat zijn we toch nog niet vergeten hè? Daarnaast zijn er 3 bij gekomen die vorig jaar al in de JO13 speelden: Dimar, Evan en Carlo. Dit zijn voor ons geen onbekenden. ‘Vroeger’ zaten die al bij onze groep.
We zijn blij dat jullie weer bij ons aansluiten. We hopen ook dat jullie de andere jongens ook een beetje op sleeptouw kunnen nemen. Jullie weten wat het is om over een heel veld te spelen.
Daarnaast is Gijs de Fijter bij ons aangesloten. Dat is eigenlijk wel een apart verhaal. Speelde vorig seizoen nog in de JO11 en gaat nu in eens door naar de JO13. We hopen dat je het naar je zin zal hebben bij ons. Je bent de jongste, maar de eerste indruk tijdens de trainingen is dat je je kranig verweert. Dat is positief! Vervolgens is er nog een aanwinst: Antonie Bax. Hij is in Wijk en Aalburg
komen wonen, speelde voorheen in de JO12-3 bij Nivo Sparta. Al die dat hij voetbalde, was hij eigenlijk keeper. We hopen dat je het naar je zin zal hebben bij ons. Helaas moet je wel gaan voetballen, omdat
we al een vaste keeper hebben. Daarentegen zijn wij als leiders wel blij dat we altijd een tweede keeper bij ons hebben.
Zoals gezegd, hebben we een groep van 16 spelers. Dan betekent dat we nogal wat wissels hebben.
Gelukkig mogen we vaak wisselen, dus iedereen zal gewoon zijn minuten krijgen om te spelen.
Dan de wedstrijd. Afgelopen zaterdag moesten we aantreden tegen Sparta’30 voor de beker. Voor sommigen was het nog een beetje te vroeg in de ochtend, maar we hopen dat dit vanaf nu geen probleem meer is. Voor de wedstrijd wordt er meer tijd vrijgemaakt om de opstelling uit te leggen.
Het veld is groter, we spelen met 11 spelers, dus dat zal wel even wennen worden. Achteraf gezien, viel dat eigenlijk reuze mee. Het is een dikke pluim voor jullie allemaal, dat iedereen goed op zijn positie bleef voetballen en niet onbelangrijk, dat iedereen zijn taak goed uitvoerde.

De eerste kleine kansjes waren voor Sparta’30, maar onze keeper hield zijn doel schoon. Dat kon de keeper van Sparta’30 niet zeggen. Het was Marcin die een prima schot afleverde. Binnenkant paal, andere binnenkant paal kwam de bal weer terug in het veld. Daar was Sylven als de kippen bij om de bal alsnog binnen te schieten: 1-0. Gedurende de eerste helft waren we ook een beetje de bovenliggende partij. We kregen genoeg kansen om te scoren, maar ik denk dat de meeste toch moesten wennen aan de afstanden. Ook Sparta’30 kwam regelmatig gevaarlijk door, maar onze verdediging was alert genoeg. Men hielp en corrigeerde elkaar op een goede manier. In de rust wisselen we van keeper, Ian gaat op doel en Antonie gaat reserve. Ook alle andere reserves worden gewisseld, zodat iedereen aan spelen toe komt.
De tweede helft verloopt in het begin iets minder. De verdediging neemt te veel risico’s door te veel naar voren te gaan. Dat kan en mag best, maar dan wel in overleg zodat je elkaars plekken of taken wel overneemt. Dat ging twee vrij kort achter elkaar mis. Daarmee kwam Sparta’30 knap terug, want het was ook gelijk twee raak: 1-2. Het is echt een mindere fase van onze kant. Het is niet zo zeer dat Sparta’30 sterker is geworden. Of komt het door ons wisselen, dat het soms ook verwarrend maakt, wie waar staat?
Toch weten we daarna goed terug te komen. Er komen meerdere mogelijkheden om te scoren. Er worden diverse schoten op doel gegeven, soms ook wat te enthousiast om het van 25 meter of verder te proberen. Ik denk dat het wel duidelijk is dat we dat niet meer moeten proberen.
Uiteindelijk is het Evan die met een prima doelpunt de meer dan dik verdiende gelijkmaker maakt. Als je over de gehele wedstrijd heen kijkt, waren wij de bovenliggende partij, en daarom was dit ook dik verdiend. De eindstand kwam hiermee op 2-2.
Samengevat hebben we een prima wedstrijd gespeeld, zeker als je weet dat de meesten voor het eerst op een heel veld speelden.
Vervolg JO13
Rest mij nog te zeggen dat Siegfried de Fijter de scheidsrechter was. Een uitstekende scheids, die duidelijk is in wat wel en niet mag. Ook wil ik vermelden dat het veld er fantastisch bij lag. Dat is toch genieten . . . . . .
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groenenveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Marcin Grzywacs, Seth Versteeg, Luuk Versluys en Evan van Rijswijk

Niet afgemeld: Arno de Waal
Leiders: André Groenenveld en Jetse van Tilborg