NOAD’32 JO13-1

NOAD’32 JO13-1 – Woudrichem JO13-1: 6–3

Afgelopen zaterdag speelden we onze laatste bekerwedstrijd tegen Woudrichem. Het was al duidelijk wie er in onze poule zou doorgaan naar de volgende ronde, namelijk Achilles Veen. Wij en Woudrichem gingen uitmaken wie als tweede in de poule zou eindigen.De wedstrijd zou beginnen om half negen, maar vijf minuten voor tijd was Woudrichem nog niet op het veld. Lichtelijke paniek brak uit, gelukkig ze waren al wel gearriveerd. Dus iets later gepland begon de wedstrijd onder leiding van Siegfried de Fijter.
We waren de eerste minuten feller en drukten de tegenstander terug op hun helft. Al vrij snel maakte Sylven 1-0 na goed doorzetten. Even later ging Evan op rechts goed door, gaf een voorzet en ja hoor: ploft de bal over de keeper in het doel.“Een slechte voorzet, maar wel een mooi doelpunt”, werd er geroepen van de zijlijn. Maar ook die tellen. Nog voor rust maakte Sylven 3-0 na opnieuw goed doorzetten. Daarna zwakten we toch wel iets af. Woudrichem meer op onze helft en soms ook dichter bij ons doel.
Woudrichem kreeg een vrije trap iets buiten de zestien. Deze ging in één keer op doel. Onze keeper zag er even niet goed uit en de bal rolde tergend langzaam over de doellijn. Jammer, dat kan gebeuren. Even later kreeg Woudrichem weer een grote kans en nu wist onze keeper ons wel te redden. Het werd een hoekschop die niet gevaarlijk meer werd.
We gaan rusten. André maant de jongens om niet gelijk het hoofd te laten hangen als het misgaat: hoofd omhoog en doorgaan, het is maar voetbal! Aan de verdediging wordt verteld alleen uit te verdedigen als er ruimte is. Als het gevaarlijk is, gewoon ‘ruimen’, weg met de bal.De voorhoede mag ook mee terug verdedigen. Het spel stopt niet als de aanval voorbij is. En de middenvelders: blijf meer op je plaats voetballen.
De tweede helft begint. Woudrichem krijgt na een paar minuten te veel ruimte en kan weer uithalen op het doel: 3-2. Even later haalt Marcin maar eens een keer uit en scoort de 4-2. In deze fase van de wedstrijd zijn we duidelijk iets sterker dan de tegenstander, maar toch blijft ons spel wat onrustig.
Als we meer rust aan de bal zouden hebben (is makkelijker gezegd dan gedaan), dan weet ik zeker dat we veel meer doelpunten hadden gemaakt. Toch liepen we uit naar 5-2, opnieuw door Marcin. Woudrichem kwam daarna terug tot 5-3, nadat bij ons teveel spelers naar voren waren gegaan en niet tijdig terug waren. De laatste 10 minuten liet Luuk een paar keer zien waar hij goed in is. Op snelheid er langs en dan de voorzet geven , of zelf richting doel gaan en schieten. Nu schoot hij zelf en het was raak: 6-3. Gezegd mag worden dat Luuk goed bediend werd door Carlo !
De wedstrijd was hiermee gelopen. Spelers van Woudrichem liepen te mopperen op de scheidsrechter, wat gewoon onterecht was. Woudrichem kreeg de laatste minuten nog een kans doordat er een speler goed doorging. Echter met een ultieme poging voorkwam Jari het doelpunt !
De scheids floot af en de wedstrijd kende een eindstand van 6-3. Met deze uitslag eindigden we als tweede in de poule. Eén wedstrijd gewonnen, één verloren en één gelijk. Op zich een prima resultaat.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groeneveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Marcin Grzywacs, Luuk Versluys en Evan van Rijswijk.
Afgemeld: Seth Versteeg

Leiders: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

Achilles Veen JO13-1 – NOAD’32 JO 13-1: 6 – 0

Als verrassing had de KNVB ons ingeloot bij Achilles Veen en Sparta’30. Nou ja ingeloot? Volgens mij zijn er nog meer regels aan verbonden dan bij Champions League loting. Het is allemaal heel erg voorspelbaar. Voordeel is dat we niet ver hoeven te reizen.
Maar ieder voordeel heb ook z’n nadeel. Doordat ze bij elkaar in de klas zitten op het voortgezet, wisten ze al tegen wie ze moesten spelen en of ze wel of niet goed waren. De verrassing is daarmee dus eigenlijk weg.
De enige echte verrassing was, dat we in een wel hele grote kleedkamer mochten omkleden. In die zin zijn de ‘vieènse’ maatschaven iets ruimer van bij ons. Ook mochten we spelen op het hoofdveld, jammer genoeg wel voorzien van kunstgras.

Zoals gezegd wisten een paar jongens al dat Achilles een team goed heeft (spelen ook een klasse hoger), maar zoals werd opgemerkt: we beginnen met 0-0 en de bal is rond. Dus het kan alle kanten op.
Om 09.00 uur begon de wedstrijd met 4 wissels op de bank. Achilles nam eigenlijk gelijk het initiatief. We werden behoorlijk terug gedrukt op ons eigen helft. Achilles mocht een paar corners nemen, maar die werden prima weggewerkt. Wat niet goed ging, was het zogenaamd ‘druk zetten op de bal’. Soms werd er bij balverlies niet gelijk gejaagd om de bal weer af te pakken. Vanaf de 16meter mocht Achilles aanleggen om te schieten. Daar is dan geen houden aan. Achilles kwam terecht op voorsprong.
Even later werd er door het midden uitverdedigd, ook dit werd direct afgestraft. We stonden met 2-0 achter. Het nog echter gekund, maar gelukkig had Ian nog 2 prima reddingen. Er wordt daarna bij ons een 4-voudige wissel doorgevoerd. Dat deed de wedstrijd iets veranderen. We kregen kansen, maar hadden de pech dat de paal in de weg stond. En ook de keeper van Achilles was een sta-in-de-weg. Anders het zomaar anders kunnen lopen. Achilles greep in, zette wat spelers om, en nam weer het initiatief. Rond de 25ste minuut omspeelde een Achilles speler onze rechtsachter en gaf hem netjes voor wat de 3-0 betekende. En even later was het al weer raak. We moeten met gebogen hoofd gaan rusten met een 4-0 achterstand. Dat is al even geleden, dat we zo dik achter stonden. Ging het dan zo slecht? Of deden wij er te weinig aan? Ik denk dat Achilles Veen een paar prima spelers heeft die daadwerkelijk het verschil maken. In de rust hamerde André op de inzet. Blijf die geven, al wordt het 12-0, maar blijf positief en blijf je best doen.
De tweede helft begon en zo waar, we kregen echt prima kansen. Sylven en Marcin waren dichtbij, maar het was steeds weer die dekselse keeper van Achilles. Luuk en Evan kwamen ook regelmatig goed door, maar de eindpass naar een medespeler ontbrak dan. Daar moeten we aan gaan werken jongens! Achilles kreeg ook nog diverse kansen, soms ook wat geholpen door de NOAD-verdediging (buitenkant verdedigen….). Zo liep Achilles uit naar 6-0. Aan het einde van de wedstrijd kregen toch nog 2 prima kansen, maar de schoten waren net naast. De ‘eer’ kon helaas niet gered worden. Jammer, we hadden dat qua kansen zeker verdiend.
Volgende week spelen we onze laatste bekerwedstrijd. We spelen dan thuis tegen Woudrichem JO13-1. Ik denk dat een gelijkwaardige tegenstander is.
Arno de Waal: Arno moet op maandag en woensdag lang naar school. Bovendien moet hij ver fietsen. Dit alles valt niet te combineren. Dat is reden dat Arno heeft besloten (voorlopig) te stoppen met voetbal.
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groenenveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Marcin Grzywacs, Seth Versteeg, Luuk Versluys en Evan van Rijswijk

Leiders: André Groenenveld en Jetse van Tilborg

NOAD’32 JO3-1 – Sparta’30 JO13-1: 2 -2

Na een voetbalvakantie van bijna 3 maanden kwamen we vorige week weer voor het eerst bij elkaar voor de training. In die tijd is er uiteraard veel gebeurd. Het meeste wat mij persoonlijk opviel, is dat de jongens zo ontzettend gegroeid zijn en dat ze er allemaal gezond uit zien.
Dit wordt ons eerste seizoen dat we over een heel veld gaan spelen. Er gaat dus de komende weken veel veranderen. Wat nu al veranderd is, is dat de groep groter is geworden. We zijn nu met 16 spelers in plaats van 11.

De grote kern is de groep van vorig jaar, de JO12 die in het voorjaar kampioen werden. Dat zijn we toch nog niet vergeten hè? Daarnaast zijn er 3 bij gekomen die vorig jaar al in de JO13 speelden: Dimar, Evan en Carlo. Dit zijn voor ons geen onbekenden. ‘Vroeger’ zaten die al bij onze groep.
We zijn blij dat jullie weer bij ons aansluiten. We hopen ook dat jullie de andere jongens ook een beetje op sleeptouw kunnen nemen. Jullie weten wat het is om over een heel veld te spelen.
Daarnaast is Gijs de Fijter bij ons aangesloten. Dat is eigenlijk wel een apart verhaal. Speelde vorig seizoen nog in de JO11 en gaat nu in eens door naar de JO13. We hopen dat je het naar je zin zal hebben bij ons. Je bent de jongste, maar de eerste indruk tijdens de trainingen is dat je je kranig verweert. Dat is positief! Vervolgens is er nog een aanwinst: Antonie Bax. Hij is in Wijk en Aalburg
komen wonen, speelde voorheen in de JO12-3 bij Nivo Sparta. Al die dat hij voetbalde, was hij eigenlijk keeper. We hopen dat je het naar je zin zal hebben bij ons. Helaas moet je wel gaan voetballen, omdat
we al een vaste keeper hebben. Daarentegen zijn wij als leiders wel blij dat we altijd een tweede keeper bij ons hebben.
Zoals gezegd, hebben we een groep van 16 spelers. Dan betekent dat we nogal wat wissels hebben.
Gelukkig mogen we vaak wisselen, dus iedereen zal gewoon zijn minuten krijgen om te spelen.
Dan de wedstrijd. Afgelopen zaterdag moesten we aantreden tegen Sparta’30 voor de beker. Voor sommigen was het nog een beetje te vroeg in de ochtend, maar we hopen dat dit vanaf nu geen probleem meer is. Voor de wedstrijd wordt er meer tijd vrijgemaakt om de opstelling uit te leggen.
Het veld is groter, we spelen met 11 spelers, dus dat zal wel even wennen worden. Achteraf gezien, viel dat eigenlijk reuze mee. Het is een dikke pluim voor jullie allemaal, dat iedereen goed op zijn positie bleef voetballen en niet onbelangrijk, dat iedereen zijn taak goed uitvoerde.

De eerste kleine kansjes waren voor Sparta’30, maar onze keeper hield zijn doel schoon. Dat kon de keeper van Sparta’30 niet zeggen. Het was Marcin die een prima schot afleverde. Binnenkant paal, andere binnenkant paal kwam de bal weer terug in het veld. Daar was Sylven als de kippen bij om de bal alsnog binnen te schieten: 1-0. Gedurende de eerste helft waren we ook een beetje de bovenliggende partij. We kregen genoeg kansen om te scoren, maar ik denk dat de meeste toch moesten wennen aan de afstanden. Ook Sparta’30 kwam regelmatig gevaarlijk door, maar onze verdediging was alert genoeg. Men hielp en corrigeerde elkaar op een goede manier. In de rust wisselen we van keeper, Ian gaat op doel en Antonie gaat reserve. Ook alle andere reserves worden gewisseld, zodat iedereen aan spelen toe komt.
De tweede helft verloopt in het begin iets minder. De verdediging neemt te veel risico’s door te veel naar voren te gaan. Dat kan en mag best, maar dan wel in overleg zodat je elkaars plekken of taken wel overneemt. Dat ging twee vrij kort achter elkaar mis. Daarmee kwam Sparta’30 knap terug, want het was ook gelijk twee raak: 1-2. Het is echt een mindere fase van onze kant. Het is niet zo zeer dat Sparta’30 sterker is geworden. Of komt het door ons wisselen, dat het soms ook verwarrend maakt, wie waar staat?
Toch weten we daarna goed terug te komen. Er komen meerdere mogelijkheden om te scoren. Er worden diverse schoten op doel gegeven, soms ook wat te enthousiast om het van 25 meter of verder te proberen. Ik denk dat het wel duidelijk is dat we dat niet meer moeten proberen.
Uiteindelijk is het Evan die met een prima doelpunt de meer dan dik verdiende gelijkmaker maakt. Als je over de gehele wedstrijd heen kijkt, waren wij de bovenliggende partij, en daarom was dit ook dik verdiend. De eindstand kwam hiermee op 2-2.
Samengevat hebben we een prima wedstrijd gespeeld, zeker als je weet dat de meesten voor het eerst op een heel veld speelden.
Vervolg JO13
Rest mij nog te zeggen dat Siegfried de Fijter de scheidsrechter was. Een uitstekende scheids, die duidelijk is in wat wel en niet mag. Ook wil ik vermelden dat het veld er fantastisch bij lag. Dat is toch genieten . . . . . .
Wie speelden er mee: Ian Brans, Antonie Bax, Sjors Kuijer, George Maqdesie, Gijs de Fijter, Dimar Noorloos, Jari Groenenveld, Luca Rosenbrand, Sylven van Bergeijk, Carlo Bouman, Jeroen van Tilborg, Marcin Grzywacs, Seth Versteeg, Luuk Versluys en Evan van Rijswijk

Niet afgemeld: Arno de Waal
Leiders: André Groenenveld en Jetse van Tilborg